ΟΔΗΓΟΣ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΓΙΑ THN ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟΪΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

1η ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

«ΠΑΝ. & ΑΓΛΑΪΑΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ» Ν.Π.Δ.Δ.

ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ & ΕΦΗΒΩΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΣΥΝΤ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ: Δρ Κ. ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥ

ΤΑΧ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: Γαρέφη 4 ΤΗΛ.: 210-6773442,-3 ΦΑΞ: 210-6773445

11525, Ελληνορώσων, ΑΘΗΝΑ e-mail: ipkathens@aglaiakyriakou.gr
https://01355f71-267a-48e0-8fa2-aed6a69e8252.filesusr.com/ugd/66409d_218f6b63f36b44e9aeb2494c06556cfd.pdf

________________________________________________________________________________________________________

Αναδημοσίευση από https://blogs.sch.gr/kesyioa/

Αθήνα, 19-03-2020

Αγαπητοί γονείς,

Η πανδημία από το νέο κορωνοϊό SARS-CoV-19 αποτελεί μία πρωτόγνωρη κατάσταση παγκόσμιας υγειονομικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, που όλοι καλούμαστε να διαχειριστούμε με υπεύθυνο τρόπο, χωρίς ωστόσο να έχουμε γνωρίσει ποτέ άλλοτε παρόμοιες συνθήκες και χωρίς να είμαστε προετοιμασμένοι για την αντιμετώπισή της. Όλοι είμαστε πλέον ενημερωμένοι για τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνουμε, την αναγκαστική παραμονή στο σπίτι και τη σχολαστική τήρηση των κανόνων υγιεινής και προστασίας από τον κορωνοϊό. Ωστόσο, δεν είναι πάντοτε εύκολο να μιλάμε με τα παιδιά μας για σοβαρές και επείγουσες καταστάσεις δημόσιας υγείας, ούτε να διαχειριστούμε τις νέες συνθήκες ζωής, το άγχος και τον φόβο που προκαλούν, και πολύ περισσότερο την απομόνωση στο σπίτι και την επακόλουθη έντονη ψυχολογική πίεση.

Στις σελίδες που ακολουθούν θα βρείτε έναν μικρό οδηγό που ελπίζουμε να σας φανεί χρήσιμος. Πρόκειται για γενικές οδηγίες, που δεν είναι δυνατόν να εξαντλήσουν κάθε πιθανή περίπτωση, προσφέρουν όμως γενικές κατευθύνσεις. Στην ιστοσελίδα του Νοσοκομείου μας, στο κάτω μέρος της αρχικής σελίδας Κοινοτικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων, και στην ιστοσελίδα της Υπηρεσίας μας https://ipkathens4.wixsite.com/ipka θα ακολουθήσουν οδηγίες και συμβουλές για ιδιαίτερες καταστάσεις, όπως για παιδιά που παρουσιάζουν διαταραχή ελλειμματικής προσοχής – υπερκινητικότητας, διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού κ.λπ.

Σε κάθε περίπτωση η Υπηρεσία μας παραμένει στη διάθεση παιδιών, εφήβων και οικογενειών για παροχή συμβουλευτικής για την αντιμετώπιση της παρούσας κρίσης και των συνεπειών της απομόνωσης στο σπίτι, με τηλεφωνική επικοινωνία, και σε περίπτωση που χρειαστεί και με συνεδρίες τηλε-ψυχιατρικής μέσω skype. Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας, τις εργάσιμες ημέρες, και ώρες 9:00 με 14:00.

Σας ευχαριστούμε για τη συνεργασία σας στην κοινή μας προσπάθεια, να βοηθήσουμε τα παιδιά να αντεπεξέλθουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να προασπίσουμε την ψυχική τους υγεία στις παρούσες συνθήκες κρίσης.

Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑ ΛΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥ

Γραμμή Υποστήριξης μαθητών και γονέων από το ΚΕΣΥ

https://blogs.sch.gr/kesyioa/

  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το ΚΕΣΥ Ιωαννίνων συνεχίζει να παρέχει υπηρεσίες συμβουλευτικής – ψυχολογικής υποστήριξης και συμβουλευτικής επαγγελματικού προσανατολισμού, εξ’ αποστάσεως (τηλεφωνικά, e-mail, skype) με στόχο την παροχή βοήθειας σε γονείς και μαθητές του νομού Ιωαννίνων.

Ιδιαίτερα σήμερα με τη λήψη σειράς μέτρων για την αποτροπή επέκτασης του κορωνοϊού, τις προεκτάσεις και τη διάσταση που έχει πάρει η αντιμετώπιση του προβλήματος στην κοινωνία μας, παρέχει στήριξη αναφορικά με τις ψυχολογικές και συναισθηματικές επιπτώσεις και απαντά σε ερωτήματα σχετικά με το τι και πώς ενημερώνουμε τα παιδιά.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν με το ΚΕΣΥ Ιωαννίνων στο τηλέφωνο 2651075387  (8.00-14.00) ή με μήνυμα στο  mail@kesy.ioa.sch.gr  Το ΚΕΣΥ θα λαμβάνει τα μηνύματα και η ομάδα υποστήριξης ή μέλος του προσωπικού σχετικής ειδικότητας θα επικοινωνεί με τον αποστολέα ώστε να παράσχει την κατάλληλη υποστήριξη με διαδικασία απόλυτης προστασίας των προσωπικών δεδομένων.

Κοινοτικό Κέντρο Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων, Ψυχιατρική Κλινική, Τμήμα Ιατρικής, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

• Χρειάζεται να ενημερώσουμε τα παιδιά ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που βοηθούν τους ασθενείς που νοσούν από κορωνοϊό. Όταν συμβαίνει κάτι κακό ή τρομακτικό υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν και μπορούν να βοηθήσουν.

• Ο COVID-19 εγείρει κατ΄εξοχήν άγχη θανάτου. Βοηθάει να καθησυχάζουμε τα παιδιά, ότι τα μέτρα της Πολιτείας είναι προληπτικά, αλλά ακόμα κι αν κάποιοι νοσήσουν, οι περισσότεροι γίνονται καλά.

• Ένας βαθμός άγχους, θλίψης, και ανησυχίας, τόσο απέναντι στην πανδημία όσο και στις οικονομικές συνέπειες αυτής της κρίσης, είναι φυσιολογικά και αναμενόμενα, ανθρώπινα συναισθήματα. Οι γονείς όμως, χρειάζεται να μπορούν να τα συγκρατούν και να τα διαχειρίζονται αξιοποιώντας όλες τις διαθέσιμες πηγές υποστήριξης- ώστε όχι μόνο να μη τα μεταφέρουν στο παιδί, αλλά να είναι και σε θέση να εμπεριέξουν και να χειριστούν τα δικά του άγχη.

• Αποφεύγουμε να μιλάμε με τρόπο που να κατηγορούνται άλλοι ή με τρόπο που οδηγεί σε στιγματισμό. Οι ιοί μπορεί να προσβάλλουν τον οποιοδήποτε ανεξάρτητα από την φυλή του ή την εθνικότητα του.

• Το να μοιραζόμαστε τα νέα μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να μην αισθάνονται αποκλεισμένα, να μην φαντάζονται ότι η κατάσταση είναι χειρότερη από ότι πραγματικά είναι και να μην κατηγορούν τους εαυτούς τους. Το να μοιραζόμαστε αλλά με έλεγχο, δίχως να φορτώνουμε τα παιδιά με δυσανάλογη με τις ψυχικές τους δυνατότητες πληροφορία, δείχνει ότι τα εμπιστευόμαστε και τους δίνουμε αξία και αυτό μπορεί να ευοδώσει την ανθεκτικότητα τους.

Πηγές και περισσότερες πληροφορίες:

• American Academy of Child and Adolescent Psychiatry

(https://www.aacap.org/App_Themes/AACAP/Docs/latest_news/2020/Coronavirus_COVID19__Children.pdf)

• Centers for Disease Control and Prevention (https://www.cdc.gov/coronavirus/2019-

ncov/community/schools-childcare/talking-with-children.html)

• UNICEF (https://www.unicef.org/coronavirus/how-talk-your-child-about-coronavirus-covid-

19)

Lenny Kravitz - Here To Love

ΕΡΓΑΣΤΉΡΙΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΕΚΠΑ

Εκπαίδευση και εκπαιδευτικοί εκτός του φυσικού τους χώρου

Άρθρο  του Χαράλαμπου Κωνσταντίνου, Ομότιμου Καθηγητή Πανεπιστημίου Ιωαννίνων-Αντιπροέδρου της Παιδαγωγικής Εταιρείας Ελλάδος

Δημοσίευση: 28/03/2020

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS

Αρχικά ξεκινάμε από την αδιαμφισβήτητη παραδοχή ότι η εκπαίδευση πραγματοποιείται στον χώρο του εκπαιδευτηρίου, δηλαδή στο σχολείο. Με την έννοια αυτή, το σχολείο είναι ο αδιαμφισβήτητος φυσικός χώρος διεξαγωγής της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αυτό σημαίνει ότι το σχολείο συνιστά τον παιδαγωγικό και κοινωνικό θεσμό, ο οποίος διαθέτει τις δομές και υποδομές, που δίνουν τη δυνατότητα να διεξαχθεί με φυσικό και κατάλληλο τρόπο η σύνθετη και πολύπτυχη διαδικασία της εκπαίδευσης. Το πρόσωπό που καλείται να αναλάβει και να διεκπεραιώσει τη διαδικασία αυτή είναι ο εκπαιδευτικός, ο οποίος εκπαιδεύεται και προετοιμάζεται για τον σκοπό αυτό. Εξάλλου, η θεωρητική και πρακτική του εκπαιδευτική κατάρτιση και προετοιμασία γίνονται με την προοπτική η εκπαιδευτική διαδικασία να εφαρμοστεί στον φυσικό χώρο της, δηλαδή στο σχολείο. Επομένως, η «κλήση» του εκπαιδευτικού από την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να επιτελέσει το εκπαιδευτικό του καθήκον εκτός του προβλεπόμενου, θεσμικά και παιδαγωγικά, φυσικού του χώρου, τον βρίσκει, εκπαιδευτικά και επιμορφωτικά και με βάση τον ρόλο του, ουσιαστικά απροετοίμαστο. Του ζητάμε, λοιπόν,  να υλοποιήσει έργο, για το οποίο θεσμικά και σύμφωνα με το αναλυτικό πρόγραμμα δεν προβλέπεται σε τέτοιο επίπεδο. Το γεγονός αυτό από μόνο του αφοπλίζει αφενός κάθε επιχείρημα για να επιτύχει σε αυτό που καλείται να υλοποιήσει και αφετέρου προδιαγράφει και την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Ένα επιπλέον επιχείρημα στην ίδια κατεύθυνση είναι αυτό που αφορά τη θεσμική, παιδαγωγική και κοινωνική φύση και υπόσταση της ίδιας της εκπαίδευσης. Όπως προειπώθηκε, η εκπαίδευση είναι μια σύνθετη διαδικασία που περιλαμβάνει πολλές παραμέτρους: διδασκαλία, μάθηση, διαπαιδαγώγηση, κοινωνικοποίηση, αξιολόγηση, άμεση και φυσική επικοινωνία και αλληλεπίδραση κ.ο.κ., εντός προκαθορισμένου, εκπαιδευτικά και τεχνικά,  πλαισίου. Είναι «ζωντανή» και άμεση επικοινωνία και πρακτική. Είναι, πρωτίστως,  παιδεία και διαμόρφωση προσωπικότητας. Συνεπώς, ο περιορισμός της σε τεχνοκρατικές και τεχνολογικές διαδικασίες και πρακτικές, οι οποίες, ασφαλώς, δικαιολογούνται, λόγω των πραγματικά έκτακτων, ιδιαίτερων και, αναμφίβολα,  κατανοητών συνθηκών. Ωστόσο, από όποια σκοπιά και να τις αξιολογήσει κανείς, δεν μπορούν, παρά να αποδώσουν ένα πολύ μικρό μέρος της υπόστασης και της αξίας της εκπαίδευσης. Επομένως, εγχειρήματα μετριασμού και κατευνασμού ή και εφησυχασμού, στη βάση της χρήσης στατιστικών στοιχείων για «ενθαρρυντική» συμμετοχή των εμπλεκομένων στην «εξ αποστάσεως εκπαίδευση», δεν μπορούν να αναπληρώσουν και να αποδώσουν, παρά μόνο την ευθύνη και την αγωνία των ιθυνόντων ότι, παρά τις κρίσιμες συνθήκες, καταβάλλονται οι «δέουσες» προσπάθειες…     

Ωστόσο, όλοι οφείλουν να αντιληφθούν, και ιδιαίτερα αυτοί που έχουν την ευθύνη στην άσκηση της εκπαιδευτικής πολιτικής και αυτοί που επικρίνουν τους εκπαιδευτικούς (δημοσιογράφοι, γονείς κ.λπ.), ότι όλοι «συνελήφθησαν»  εξαπίνης,  και απροετοίμαστοι. Και, σε αντίθεση με τις πραγματικά φιλότιμες προσπάθειες των εκπαιδευτικών, αυτού του είδους η εκπαίδευση είναι, εκ των δεδομένων,  και «μεσοβέζικη» και ανεπαρκής και, ως έναν βαθμό, δικαιολογημένη. Αυτό που ευχόμαστε όλοι μας αυτή τη στιγμή είναι να ξεπεράσουμε την κρίση υγείας που μαστίζει τη χώρα μας και τις άλλες χώρες όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και, κατά το δυνατόν, πιο ανώδυνα, για να επανέλθει η εκπαίδευση στον φυσικό της χώρο και στις αυτονόητες και απαραίτητες διδακτικές, μαθησιακές και παιδαγωγικές της συνθήκες.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, δεν ευθύνονται οι εκπαιδευτικοί για την επάρκεια και την ποιότητα αυτού του είδους της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Και, μάλιστα, πολύ περισσότερο, όταν αυτή διεξάγεται κάτω από τέτοιες εκπαιδευτικές και κοινωνικές ιδιαιτερότητες!

https://www.esos.gr/arthra/66831/ekpaideysi-kai-ekpaideytikoi-ektos-toy-fysikoy-toys-horoy?fbclid=IwAR3AGHV8nH12vSd_tXYtbOIrj2rW5UzwBtmd-3oIzZGPzL34YlkUfxYKxFk

Για την κρίση στη Δημόσια Υγεία και στην Οικονομία, 24-3-2020

Αναδημοσίευση από https://www.gatsiosblog.gr/ 

Για πρώτη φορά στη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία, ένας ιός δεν προκαλεί μόνο μια δριμεία κρίση στη δημόσια υγεία αλλά και μία αντίστοιχη στην παγκόσμια οικονομία. Είμαστε, δυστυχώς, μόνο στην αρχή. Στο τέλος, τίποτε δε θα είναι το ίδιο στον κόσμο: στην έννοια του κράτους και των διακρατικών σχέσεων, στις παγκόσμιες ισορροπίες δύναμης και στη μορφή της παγκοσμιοποίησης, στις σχέσεις κοινωνίας, κράτους και αγοράς. Θα έχουμε, θέλω να ελπίζω, τον χρόνο να τα συζητήσουμε όλα αυτά και άλλα πολλά. 

"Μένουμε σπίτι" Οδηγίες από το Εργαστήριο Σχολικής Ψυχολογίας, του ΕΚΠΑ

Πατήστε εδώ για να ανοίξετε το αρχείο

Κάποιες σκέψεις σχετικά με τα παιδιά και την επικαιρότητα...

Αντιμετωπίζουμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση, την πανδημία του κορονοϊού,  η οποία επηρεάζει όλες τις διαστάσεις της ζωή μας. Αποτελεί απειλή για την ζωή αυτή καθεαυτή, την ψυχική υγεία, την κοινωνική και την οικονομική ζωή του ανθρώπου, κι όλα αυτά σε παγκόσμιο επίπεδο.

Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι βρισκόμαστε σε ένα είδος κρίσης. Διότι βιώνουμε μια επικίνδυνη κατάσταση, η οποία θεωρείται από τους ειδικούς σημαντικό πρόβλημα και το κυριότερο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τις συνήθεις στρατηγικές, ούτε ατομικά ούτε και ομαδικά.  Τα νέα δεδομένα, λοιπόν, απαιτούν νέες στρατηγικές.

Δυο είναι τα ζητήματα που καλούμαστε να διαχειριστούμε ως άνθρωποι και ως πολίτες και ως συλλογικότητες τελικά: πρώτον, είναι από την μια πλευρά η καταστροφική κατάσταση στην οποία εκτιθέμεθα σαν άτομα ή ομάδες και δεύτερον, από την άλλη η ψυχολογική μας αντίδραση σε αυτή την κατάσταση. Αυτό αφορά όλους τους ανθρώπους κάθε ηλικίας.

Όσον αφορά τα παιδιά, που η καθημερινότητά τους έχει αλλάξει από την μια στιγμή στην άλλη, γεγονός το οποίο τα βγάζει από την ρουτίνα τους, μπορεί να βιώσουν καταστάσεις άγχους, ανασφάλειας, ή φόβου. Ευτυχώς υπάρχουν σταθερές όπως η οικογένεια, η οποία θα παίξει τον σημαντικότερο ρόλο και σε αυτή την περίοδο, μιας και είναι πάρα πολύ σημαντικό το πώς θα διαχειριστούν τα τρέχοντα ζητήματα μέσα στο οικογενειακό σύστημα.

Σαφώς και θα πρέπει να δοθούν στα παιδιά πληροφορίες σχετικά, ώστε να μην υπάρχουν ασάφειες όσον αφορά τον κίνδυνο, διότι το άγνωστο προκαλεί φόβο. Οι πληροφορίες μπορεί να πρέπει να δίνονται ξανά και ξανά γιατί τα παιδιά μπορεί να επανέρχονται στο ζήτημα. Καλό θα ήταν να μην αφορούν όλο το εύρος της κατάστασης, όπως τον πανικό ή τους πολλούς θανάτους. Όταν υπάρχει το αίτημα για συζήτηση, που ουσιαστικά είναι ο προβληματισμός του παιδιού,  πρέπει αυτή να γίνεται.  Μπορεί να έχουν ακούσει ότι κάποιοι άνθρωποι αρρωσταίνουν ή και πεθαίνουν, σε αυτό το σημείο καλό είναι να εστιάζουμε στο ότι αυτό συμβαίνει όπως συνήθως, στα άτομα μεγάλης ηλικίας ή με ασθένειες, ως κάτι το φυσιολογικό που αφορά και τον κύκλο της ζωής. Άλλωστε δεν είμαστε μόνοι μας διότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι μπορούν να βοηθήσουν και αυτό γίνεται. Ένα άλλο σημείο το οποίο θα πρέπει να γίνει σαφές στα παιδιά είναι να τονίζεται ότι αυτή η κατάσταση, όπως και πολλά άλλα πράγματα στη ζωή μας, θα έχει ένα τέλος. Μετά από το τέλος θα υπάρξει η επόμενη μέρα και τότε όλοι εμείς θα μπορούμε να ζούμε όπως πριν, να κάνουμε πράγματα τα οποία είχαμε σχεδιάσει και τα οποία δεν μπορούμε προς το παρόν. Απλά προς στιγμήν θα πρέπει να ακολουθήσουμε μια συγκεκριμένη πορεία και τρόπο καθημερινότητας, η οποία όμως εκτός του ότι είναι προσωρινή, θα μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε το πρόβλημα που έχει προκύψει για όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους και μάλιστα να είμαστε και καλά στο τέλος της. Άλλωστε, όπως λέει και ο παιδαγωγός Kant (1900) «τα παιδιά οφείλουν και πρέπει να άγονται προς μια προοπτικά βελτιωμένη συνθήκη της ανθρωπότητας και του καθολικού προσδιορισμού της».

Καλό είναι να μην ενοχοποιούμε και δαιμονοποιούμε κανέναν, όπως για παράδειγμα τους άλλους λαούς, άλλους ανθρώπους, τους γιατρούς, τις κυβερνήσεις ή οτιδήποτε άλλο, απλά θα πρέπει να τονίζουμε την σημασία της συνεργασίας και την ατομική ευθύνη, ότι όλοι μπορούμε να συνεισφέρουμε με τον τρόπο μας στην επίλυση αυτής της προβληματικής κατάστασης. Μέλημά μας θα πρέπει να είναι να βρούμε και να εστιάσουμε στους τρόπους συνεργασίας μεταξύ μας.

Τα παιδιά καταρχήν πρέπει να νιώσουν ασφάλεια, να τους εμπνεύσουμε εμπιστοσύνη, να τα βοηθήσουμε να βρουν λύσεις, να επαναπροσδιορίσουν τις σχέσεις τους, να θέσουν στόχους και να κάνουν όνειρα.

Έχουμε ηθικό χρέος  να προστατέψουμε τα παιδιά και  αυτό να γίνει μέσα από τους δικούς τους ανθρώπους, την  οικογένειά τους, μέσα από τη συλλογικότητα αυτού του θεσμού. Οι ενήλικες αποτελούν πρότυπα και επηρεάζουν τα παιδιά στις εμπειρίες που αυτά θα αποκτήσουν κατά την ανάπτυξή τους, επομένως μια θετική άποψη ή συμπεριφορά των ενηλίκων σε κάποιο ζήτημα θα μεταφερθεί και στα παιδιά. Γι’ αυτό ακριβώς είναι κομβικής σημασίας ο ρόλος της οικογένειας αυτή τη στιγμή.

Νάτσια Ελευθερία

Φωτόδεντρο

http://photodentro.edu.gr/aggregator/

https://dschool.edu.gr/

http://ebooks.edu.gr/new/allmaterial.php

http://ebooks.edu.gr/new/allcourses.php