Βασικές παραδοχές: Όχι στην άσκηση διοικητικού έργου εις βάρος του διδακτικού έργου και των νηπιαγωγών.
Η άσκηση διοικητικού έργου στα νηπιαγωγεία απαιτεί προϋποθέσεις.
Ως νηπιαγωγός πρώτα πρώτα και ως αιρετή οφείλω να καταθέσω κάποιους προβληματισμούς, τόσο προσωπικούς όσο και συναδελφφισών/φων, για τα νηπιαγωγεία με την ευκαιρία της αποστολής της εγκυκλίου λειτουργίας των νηπιαγωγείων.
Οι νηπιαγωγοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου κυρίως ως ειδικοί όσον αφορά τον επαγγελματικό τους κλάδο, ως οφείλουν να κάνουν ως υπεύθυνοι επαγγελματίες και για την επαγγελματική και προσωπική τους υπόστασή τους αλλά και για το καλό του δημόσιου σχολείου.
Ας οργανωθεί ένας διάλογος από το υπουργείο με τους/τις νηπιαγωγούς, το οποίο ουδέποτε ζήτησε να ακούσει τη γνώμη τους και ας ακουστούν επιτέλους και αυτοί/ες που γνωρίζουν εκ των έσω πως λειτουργούν τα σχολεία γιατί είναι γνωστά τα αποτελέσματα όταν δεν λαμβάνεται υπόψη η πολύτιμη γνώση και εμπειρία των ειδικών σε κάθε κλάδο.
Η υποχρεωτική ανάθεση Πρωινού Τμήματος στους/στις Προϊσταμένους/ες και Διευθυντές/ντριες των νηπιαγωγείων, σύμφωνα με την πρόσφατη εγκύκλιο λειτουργίας (Φ.7/117097/Δ1/8-9-2026) φέρνει μια οριζόντια επιβολή καθώς υποχρεώνει τους/τις Διευθυντές/ντριες και Προϊσταμένους/ες να αναλάβουν αποκλειστικά Πρωινό Τμήμα.
Δεν αντιλέγει κανείς και καμιά ότι τα σχολεία έχουν ανάγκη από στελέχη διοίκησης για την εύρυθμη λειτουργία τους. Ο/Η Διευθυντής/ντρια, Προϊστάμενος/νη σαφώς και έχει ρόλο διοικητικό, επιστημονικό και παιδαγωγικό και καλό θα ήταν να βρίσκονται στο σχολείο τους για την οργάνωση και διαχείριση της λειτουργίας του.
Στην παρούσα χρονική περίοδο που εκδόθηκε η εγκύκλιος έχουν ήδη λάβει χώρα πολλές διοικητικές διαδικασίες στα νηπιαγωγεία, όπως αποφάσεις συλλόγου διδασκόντων, ανάθεση τμημάτων, γνωριμία με τους/τις μαθητές και μαθήτριες και ενημερώσεις στους γονείς, έχουν συνταχθεί και υπογραφεί πρακτικά και η κάθε νηπιαγωγός έχει κάνει τον εργασιακό και τον οικογενειακό της προγραμματισμό. Η εγκύκλιος λοιπόν επιφέρει τουλάχιστον ανατροπή σε όλα αυτά με επιπτώσεις παιδαγωγικού χαρακτήρα όταν πρόκειται για τα παιδιά στο σχολείο, εργασιακής ανασφάλειας για τους/τις εργαζόμενους/ες νηπιαγωγούς και γενικότερης δυσλειτουργίας των σχολείων με τις επικείμενες αλλαγές.
Αυτό που αναδεικνύεται είναι ότι έχουν τουλάχιστον άγνοια οι ιθύνοντες, για άλλη μια φορά της σχολικής πραγματικότητας ενώ οι αλλαγές έρχονται δυο μέρες πριν την έναρξη των σχολείων, με την εύρυθμη λειτουργία τους να αποτελεί ζητούμενο για εκπαιδευτικούς, γονείς, παιδιά, εκτός από αυτούς που κατά τα άλλα κόπτονται στο υπουργείο για την έγκαιρη οργάνωση των σχολείων.
Η σχολική πραγματικότητα δεν είναι δυνατόν να προσαρμοστεί σε αλλαγές της τελευταίας στιγμής και αυτό φαίνεται ότι το υπουργείο δεν το ενστερνίζεται και δεν σέβεται εκπαιδευτικούς, γονείς και κυρίως τα παιδιά.
Τα παραπάνω περιγράφουν την εικόνα που φαίνεται εκ πρώτης όψεως και η οποία αποτελεί μια από τις διαστάσεις της σχολικής πραγματικότητας.
Όμως ποιες είναι οι βαθύτερες διαστάσεις αυτής της κατάστασης;
Ο φόρτος εργασίας των προϊσταμένων και διευθυντών/ντριών τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αφόρητος και παρά τις συνεχόμενες εκκλήσεις προς την ηγεσία του υπουργείου παιδείας, από τις/τους εκπαιδευτικούς και μέσω της ΔΟΕ, για ελάφρυνση, για υποστήριξη, για αλλαγές που πρέπει να γίνουν, τίποτα δεν έχει επιτευχθεί σε αυτόν τον τομέα.
Όταν στα νηπιαγωγεία η/ο Προϊσταμένη/ος έχει αυτόν τον φόρτο εργασίας και παράλληλα το διδακτικό της/του έργο σε πολυπληθή τμήματα, με πολυάριθμες υποχρεώσεις γραφειοκρατικού τύπου (όχι μόνο διδακτικά, όπως εργαστήρια δεξιοτήτων, προγράμματα, οργάνωση δράσεων κλπ.) σαφώς ως υπεύθυνη/ος επαγγελματίας και θα προσπαθήσει να βρει έναν τρόπο να διεκπεραιώσει όλες αυτές τις διαδικασίες για την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου. Όλα αυτά τα χρόνια κατά αυτόν τον τρόπο λειτουργούν τα σχολεία, ιδίως με πολύ προσωπική εργασία, όπου πράγματι οι προϊσταμένες/οι έχουν βρει τρόπο με πολλή εξωδιδακτική εργασία και απλήρωτες εργατοώρες και επιβάρυνση του προσωπικού και οικογενειακού τους χρόνου να το κάνουν. Πολλές/οί νηπιαγωγοί σε θέση στελέχους επιλέγουν το ολοήμερο πρόγραμμα ώστε να μπορούν κατά τις πρωινές ώρες να διευθετούν τα παραπάνω, κι αντί να τις ευχαριστούν για αυτό, τις εγκαλούν.
Ο/Η νηπιαγωγός βρίσκεται στη βάση της διοικητικής ιεραρχίας ενός συγκεντρωτικού, ιεραρχικά οργανωμένου και πολυεπίπεδου εκπαιδευτικού συστήματος και ο αποδέκτης όλων των από πάνω προς τα κάτω επιλογών με ανύπαρκτες δυνατότητες συμμετοχής στη λήψη αυτών των αποφάσεων αλλά και αντίδρασης σε όσα ιεραρχικά επιβάλλονται.
Άλλο στοιχείο που παρατηρείται είναι η αποφυγή με κάθε τρόπο των διοικητικών θέσεων από πολλές/ούς νηπιαγωγούς. Αυτό συμβαίνει διότι δεν έχουν κανένα λόγο να το επιλέξουν· συγκεκριμένα ανασταλτικά λειτουργούν: οι απλήρωτες ώρες εργασίας, η συνεχής ενόχληση κατά την διάρκεια διδασκαλίας λόγω των διοικητικών υποχρεώσεων (τηλέφωνα, προθεσμίες, πλατφόρμες, συνεργασία με φορείς, οργάνωση δράσεων κλπ), η διακοπή της διδακτικής διαδικασίας, η έλλειψη σεβασμού σε αυτό που κάνουν, μιας και δεν ρωτήθηκαν ποτέ πως και αν λειτουργεί σωστά, επειδή το μόνο που τους ζητείται είναι να κάνουν όλο και περισσότερα χωρίς να υπάρχει κάποια στήριξη ή κίνητρο για αυτό, η μη εφαρμογή του μειωμένου ωραρίου ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας, η απουσία πρόβλεψης πληρωμής υπερωριών, η μη απαλλαγή από τα διδακτικά τους καθήκοντα για την προσφορά διοικητικού έργου, το άγχος και η εξουθένωση που αυτό προκαλεί, λόγω των παραπάνω υποχρεώσεων.
Το διοικητικό έργο αποτελεί από μόνο του μια σοβαρή και υπεύθυνη εργασία, παράλληλα με τη διδασκαλία, η οποία δεν μπορεί να γίνεται στο πόδι. Αλλά η εύρυθμη λειτουργία των σχολείων δεν σημαίνει μόνο διοίκηση, σημαίνει και ύπαρξη προσωπικού και υλικοτεχνικές υποδομές και πολλά άλλα. Γιατί για παράδειγμα το υπουργείο δεν δείχνει τον ίδιο ζήλο και για τις προσλήψεις εκπαιδευτικών που λείπουν και πρέπει να περιμένουν τα σχολεία, οι γονείς, τα παιδιά; Ας αποφασίσει το υπουργείο αν θέλει εκπαιδευτικούς στα σχολεία ή γραμματείς και ας συζητήσουμε να βρεθεί μια λύση που να ικανοποιεί όλες τις πλευρές, ώστε να μην υπάρχουν ούτε δυσαρεστημένοι υπάλληλοι, ούτε δυσαρεστημένη ηγεσία και κυρίως να λειτουργούν σωστά οι υπηρεσίες, όπως είναι και το σχολείο.
Και το ερώτημα που γεννάται είναι αν όλα αυτά προβληματίζουν την ηγεσία του υπουργείου παιδείας ή όχι.
Απαιτείται αλλαγή σε όλη αυτή την κατάσταση με ουσιαστική στήριξη των νηπιαγωγών με μείωση του φόρτου εργασίας από τις γραφειοκρατικού τύπου διαδικασίες και απλοποίησή τους, με γραμματειακή υποστήριξη, με απαλλαγή ωραρίου των προϊσταμένων/διευθυντών/ντριών, με μείωση του διδακτικού ωραρίου τους ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας, θεσμοθέτηση χρόνου συνεδριάσεων των συλλόγων διδασκόντων, μείωσης της αναλογίας μαθητών ανά εκπαιδευτικό και αποζημίωση της εργασίας του.
Η ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΈΡΓΟΥ ΣΤΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ ΑΠΑΙΤΕΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου