Μεθαύριο Πέμπτη η Γ' Ελληνική Δημοκρατία
γίνεται 40 ετών. Και μόνο η ηλικία της δείχνει ότι πρόκειται για μια
άταφη νεκρή. Όσο και αν επιχείρησαν μέλη του πολιτικού προσωπικού να μας
πείσουν ότι η Δ' Δημοκρατία άρχισε κιόλας, η Ελλάδα δουλεύει ακόμα με
τα «εργαλεία» εκείνης της Γ' Δημοκρατίας.
Ιστορικά ιδωμένη ήταν η καλύτερη που είχαμε. Αυτός από μόνος του
είναι σοβαρός λόγος να την υπερασπιζόμαστε. Αλλά για να μας πάει
παρακάτω, χρειάζεται η προσαρμογή της στα 40 χρόνια που πέρασαν.
Ο Πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, έγραψε την περασμένη Κυριακή στην
«Καθημερινή» ότι οι μεγάλοι εχθροί της από την αρχή ήταν ο λαϊκισμός και
ο κρατισμός, δύο δόγματα που ο ίδιος υπηρέτησε στην διάρκεια της
πολιτικής του διαδρομής. Το κόμμα του οποίου ηγείται, εγκαινίασε με την
πολιτική των Καραμανλή- Παπαληγούρα, το 1977, τη φάση της «μεγάλης
στροφής» στην κρατικοποίηση της οικονομίας, προκειμένου να αντιμετωπίσει
το ανερχόμενο πολιτικά ρεύμα του ΠΑΣΟΚ και να στηρίξει την παραπαίουσα,
από την πετρελαϊκή κρίση και τον πληθωρισμό, τάξη των Ελλήνων
κεφαλαιούχων. Την πολιτική του λαϊκισμού την υπηρέτησε ο κ. Σαμαράς την
περίοδο 1990-1993, την περίοδο 2007-2009, οπότε υπήρξε υπουργός της
κυβέρνησης Καραμανλή που οδήγησε τη χώρα στην χρεοκοπία μαζί με τον Γ.
Παπανδρέου, και 2009 -2011 με την αντιπολίτευσή του στο πρώτο μνημόνιο.
Αλλά και ο Κώστας Σημίτης -που εβαλε τη χώρα στο κοινό νόμισμα- είχε
αφήσει μια σειρά εκκρεμότητες, όπως η αποτυχημένη προσπάθεια για αλλαγή
του ασφαλιστικού την ώρα που άλλες ευρωπαϊκές χώρες άλλαζαν τα συστήματά
τους η μία μετά την άλλη. Το «βαθύ» ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά έχουν το δικό
τους μεγάλο μερίδιο ευθύνης στις αναπηρίες αυτού του «κλειστού» στον
κόσμο, οικογενειοκρατικού και φαύλου ελληνικού πολιτικού συστήματος, που
τελικά οδήγησε στην καταστροφή του 2009-2010. Για αυτήν καμία από τις
μεγάλες πολιτικές οικογένειες της ελληνικής πολιτικής δεν έχει συζητήσει
εσωκομματικά, σαν να επρόκειτο για φυσική καταστροφή που επήλθε ερήμην
της δράσης του πολιτικού προσωπικού.
Από την αρχή της κρίσης στην Ελλάδα κανείς θεσμός δεν ανανεώθηκε
ριζικά, με εξαίρεση τον δημοσιονομικό σχεδιασμό της χώρας που επιβλήθηκε
από τους ξένους δανειστές μας, με την μη οικειοθελή τις περισσότερες
φορές σύμπραξη του μεγαλύτερου μέρους του πολιτικού προσωπικού και της
διοίκησης αυτής της Γ' Ελληνικής Δημοκρατίας. Πολλές από τις αλλαγές,
όπως έδειξε η πρόσφατη νομολογία του ΣτΕ, έγιναν στα όρια του πλαισίου
αυτής της Γ' Δημοκρατίας, καθώς το πολιτικό προσωπικό δεν είχε τη δύναμη
να αλλάξει το περιεχόμενο θεσμών και οργάνων αυτές τις 4 δεκαετίες,
ούτε και να διασφαλίσει δημοκρατικό περιεχόμενο σε πολλούς από αυτούς.
Σκεφτείτε μόνο ότι δεν υπάρχει ακόμα νόμος για τα πολιτικά κόμματα
(οργάνωση, χρηματοδότηση, λειτουργία), μετά απο 4 δεκαετίες ούτε και
συνταγματικό δικαστήριο της χώρας. Μέρι το 2010 η χώρα κυβερνιόταν ελέω
εκτελεστικής εξουσίας που επέλεγε ο κυρίαρχος λαός, ανάλογα με τις
συναλλαγές τις προηγούμενης τετραετίας με το πολιτικό προσωπικό (πράγμα
βεβαίως που γίνεται και στη Δύση με πολύ περισσότερα checks and
balances). Από το 2010 κυβερνιέται από το βαθμό της ανοχής του κυρίαρχου
λαού στα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης αυτής της εκτελεστικής
εξουσίας με τους εκπροσώπους των δανειστών μας.
Η κυβέρνηση τώρα θέτει το ζήτημα να απομακρυνθούν οι δανειστές μας
και να γίνεται ο έλεγχος από μακριά, διαβεβαιώνοντας ότι θα εκπληρώσουμε
μόνοι μας όσα δεν κάναμε με τον «μπαμπούλα» της τρόικας τους
προηγούμενους μήνες λόγω ευρωεκλογών. Στην πραγματικότητα, οι
κυβερνώντες επιθυμούν να κάνουν με την ησυχία τους τις επιλογές τους,
ενόψει της πιθανότητας πρόωρων βουλευτικών εκλογών. Στη θέση των ξένων
δεν θα τους άφηνα.
Τη νύχτα που το Προεδρικό
αεροπλάνο της Γαλλικής Δημοκρατίας προσγειωνόταν στο αεροδρόμιο του
Ελληνικού, μαζί με την Γ Ελληνική Δημοκρατία γεννιόταν και η πιο
προνομιούχα, η πιο τυχερή και πιο ευλογημένη από τη μοίρα γενιά Ελλήνων
από συστάσεως ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα. Η γενιά της
Μεταπολίτευσης. Μια γενιά καθόλου μυθολογημένη και ένδοξη, που σαν να
λαθροβίωσε μέσα στην πολυτάραχη ιστορία του τόπου και να έδρεψε αθόρυβα
τους πιο πλούσιους καρπούς του, με τον λιγότερο κόπο και κυρίως χωρίς
δράμα και πόνο.
Είναι η μόνη γενιά που δεν γνώρισε ούτε πόλεμο, ούτε κατοχή, ούτε
εμφύλιο, ούτε δικτατορία, ούτε πολιτική ανωμαλία, ούτε οικονομική ύφεση,
ούτε βέβαια πτώχευση μέχρι το ΄10. Η χώρα αναπτυσσόταν μαζί με αυτήν τη
γενιά. Της δόθηκαν όσες ευκαιρίες δεν είχαν δοθεί σε καμιά μέχρι τότε
και κυρίως χωρίς να της ζητηθεί αντίτιμο να πολεμήσει, να υποβάλει
πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, να αντισταθεί σε δικτατορία, να
ξενιτευτεί. Δεν χρειάζεται ασφαλώς να πούμε ότι δεν καταργήθηκαν στην
ηλικία αυτή οι ανισότητες και οι ταξικές διαφορές, απλώς η αφετηρία όλων
ήταν καλύτερη. Οι οικονομικές προϋποθέσεις ήσαν ευνοϊκότερες και οι
ευκαιρίες πολύ περισσότερες από πριν.
Πήρε τη σκυτάλη από τη γενιά του Πολυτεχνείου, τους ήρωές της,
συμμετέχοντας μαζί της στην δημοκρατική παραζάλη των δρόμων και των
αμφιθεάτρων που ήταν πιο πολύ χαρά, έρωτας, έξαψη, μουσική, τραγούδια,
ξενύχτια, συλλογικό πανηγύρι και πολύ λιγότερο αγώνες δημοκρατίας, αφού
πως να πεις αγώνα κάτι που δεν έχει εχθρούς. Οι αμέσως προηγούμενοι
τούς αγώνες τούς πλήρωναν με φόβο και αίμα αν τους έδιναν (οι ελάχιστοι)
ή με αίσθημα ταπείνωσης και αναξιοπρέπειας αν δεν τους έδιναν. Αφού
έπεσε η χούντα χωρούσαν πια και οι τσάμπα δημοκρατικές μαγκιές και
πήξαμε στους αγωνιστές και των δύο γενιών.
Η γενιά της Μεταπολίτευσης έζησε την πρώτη πραγματική απελευθέρωση
από τις συντηρητικές αγκυλώσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας γιατί τότε οι
συντηρητικοί είχαν λουφάξει, οι ενοχές των μεγαλύτερων για την ανοχή στη
χούντα είχαν καταργήσει την αυθεντία τους. Ντρέπονταν τα παιδιά τους οι
γονείς και οι δάσκαλοι, σεβόντουσαν τη νιότη που είχε θριαμβεύσει στο
Πολυτεχνείο, ένιωθαν αμηχανία για τη δική τους αδράνεια και έδιναν στους
νέους το προβάδισμα. Τα παιδιά εκείνα ήσαν οι μόνοι που δικαιούνταν να
λένε ότι παλεύουν για έναν καλύτερο κόσμο- οι προηγούμενη είχαν χάσει
την ευκαιρία τους. Η πολιτική ανακατεύτηκε με την κοινωνικοποίηση, τη
συντροφικότητα, τον έρωτα και πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να γίνει
πληκτική.
Χλιαρή γενιά την είχε πει ο Πορτοκάλογλου, στο μόνο τραγούδι που
γράφτηκε για αυτήν. Είπαμε δεν είχε δόξες και δεν έγινε μούσα των
ποιητών όπως όλες οι προηγούμενες. Γιατί οι ποιητές τραγουδούν τον
ηρωισμό, τη στέρηση, ό,τι παράγει άλγος ψυχής και σώματος. H συλλογική
διαδρομή αυτών που ενηλικιώθηκαν το βράδυ εκείνο της 23ης Ιουλίου ήταν η
πιο ρόδινη από όλων των προηγούμενων και των επόμενων - η λογοτεχνία
ασχολήθηκε μόνο με τις αγάπες της και τα υπαρξιακά της. Στην ουσία
χλιαρή ήταν η ιστορική της ταυτότητα.
΄Ηταν η πρώτη εξωστρεφής γενιά. Σπούδασε περισσότερο, ταξίδεψε
περισσότερο, διασκέδασε περισσότερο, ξόδεψε περισσότερα, ανησύχησε
λιγότερο. Είναι η πρώτη γενιά που ευτύχησε να γνωρίσει ασφαλές
οικονομικό περιβάλλον στα παραγωγικά της χρόνια και η τελευταία που
πρόλαβε να ενσωματωθεί στην τεχνολογική επανάσταση. Και όταν έφτασε η
κρίση οι πιο πολλοί από αυτούς είχαν τη δυνατότητα, αντί να ψάχνουν για
δουλειά όπως οι νεώτεροι, να ψάχνουν για ψυχαναλυτή.
Δεν πιστεύω στις συλλογικές ευθύνες γενεών. Ο καθένας την εύνοια που
του δόθηκε τη χρησιμοποίησε σύμφωνα με το αίσθημα ατομικής του ευθύνης
και την προσωπική του αξία. Το σίγουρο πάντως είναι ότι το τελικό
αποτέλεσμα για τον τόπο δεν ήταν αυτό που θα περίμενε κανείς από μια
τόσο ευλογημένη γενιά. Ακόμα και εκεί όμως, ακόμα και στον καταλογισμό
ευθυνών για την πορεία προς την κρίση, στάθηκε τυχερή. Ενώ κράτησε τα
ηνία της χώρας στη μεταπολίτευση εξίσου με την προηγούμενη γενιά, όλοι
στο τέλος γύρισαν και κατηγόρησαν τη γενιά του Πολυτεχνείου. Η
μοσχαναθρεμένη, αδιάβροχη γενιά της Μεταπολίτευσης κρύφτηκε πίσω από
τους παλιούς της ήρωες για να κλέψει, όχι δόξα αυτήν τη φορά, αλλά
αθώωση.
Το Δ.Σ.
της Δ.Ο.Ε. πραγματοποίησε την Πέμπτη 17 Ιουλίου 2014 συνάντηση με εκπροσώπους
του Συλλόγου αναπληρωτών Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ειδικής Αγωγής με
μεταπτυχιακούς τίτλους μετά από αίτημά τους. Οι συνάδελφοι κατέθεσαν το αίτημα
του Συλλόγου τους να προτάσσονται στον πίνακα αναπληρωτών Ειδικής Αγωγής όπως
γινόταν μέχρι σήμερα με βάση το Νόμο 3699/08 ή αν κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό να
συμμετέχουν σε κοινό πίνακα με τους συναδέλφους ΠΕ61 και ΠΕ71.
Είναι γνωστό σε όλους
πως θέση της ΔΟΕ είναι η κατάργηση της απαράδεκτης ρύθμισης πρόταξης των συναδέλφων με μεταπτυχιακούς
τίτλους και με τα σεμινάρια της ντροπής των 400 ωρών.
Η ΔΗ.ΣΥ. έκανε γνωστό
στους συναδέλφους πως υπερασπίζεται τον αγώνα όλων των εργαζομένων για μόνιμη
και σταθερή εργασία. Ξεκαθάρισε πως μοναδικό προσόν διορισμού θεωρεί τον βασικό
τίτλο σπουδών καθώς και τη θέση της πως οι υπηρεσιακές μεταβολές στην Ειδική
Αγωγή πρέπει να είναι ίδιες με αυτές της γενικής.
Μόνο με καθαρές
θέσεις το συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί να προχωρήσει διεκδικώντας καλύτερη Παιδεία.
Δυστυχώς για ακόμη μια φορά κάποιοι προσπάθησαν ανεπιτυχώς να ψαρέψουν σε θολά
νερά. Διαμόρφωσαν την ρητορική τους ανάλογα με το ακροατήριο τους θέλοντας να
γίνουν αρεστοί και ουσιαστικά κορόιδευαν τις συναδέλφους.
Με γενικολογίες και
αοριστίες, οι εκπρόσωποι της συνδικαλιστικής ανευθυνότητας (ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –
ΑΝΤΑΡΣΥΑ) αλλά δυστυχώς και του ΠΑΜΕ αρνήθηκαν ουσιαστικά να ξεκαθαρίσουν αν
συμφωνούν ή όχι με την πρόταση των συναδέλφων με μεταπτυχιακό καθώς και αν
θεωρούν το βασικό τίτλο σπουδών μοναδικό κριτήριο διορισμού.
Ιδιαίτερη έκπληξη
υπήρξε από την τοποθέτηση του εκπροσώπου του ΠΑΜΕ που ενώ μοίρασε ανακοίνωση
που έγραφε ότι το ΠΑΜΕ θεωρεί το βασικό πτυχίο μοναδικό προσόν διορισμού, στις
συναδέλφους άφηνε να εννοηθεί πως υιοθετεί το αίτημα για τουλάχιστον συμμετοχή
στον ίδιο πίνακα αναπληρωτών με τους ΠΕ 61&71.
Καμιά έκπληξη για τις
Παρεμβάσεις. Με την ανευθυνότητα που τους διακρίνει συμφωνούν με όλους έστω και
αν τα αιτήματά τους είναι αντικρουόμενα. Είναι βέβαιο ότι σε ενδεχόμενη
συνάντηση με εκπαιδευτικούς ΠΕ61 και ΠΕ71 θα λένε ακριβώς τα αντίθετα!!
Ο χώρος της Ειδικής
Αγωγής είναι ευαίσθητος και είναι τραγικό να τον αντιμετωπίζουν κάποιοι με
παραταξιακά συμφέροντα. Είναι οι ίδιοι που αρνήθηκαν στην 83η Γ.Σ.
της ΔΟΕ να ψηφίσουν θέσεις για την Ειδική Αγωγή που είχαν διαμορφωθεί μετά από
εξαντλητικό διάλογο και με τις οποίες ουσιαστικά δεν είχαν διαφωνίες,
οχυρωμένοι πίσω από τη στείρα άρνηση και το αίτημα για κατάργηση όλων των Νόμων
Ειδικής Αγωγής!! Αλήθεια αν συμβεί αυτό, τι ακριβώς θα ισχύει για την ειδική
αγωγή;
Καλούμε τον Υπουργό
Παιδείας να δώσει λύση στην κατεύθυνση της αναβάθμισης της Ειδικής Αγωγής. Να
προχωρήσει επιτέλους σε μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, στα οργανικά κενά, με μοναδικό κριτήριο το βασικό πτυχίο και μέσα
από τους μόνιμους διορισμούς και την πρόσληψη αναπληρωτών να λυθεί και το ζήτημα της εργασίας όλων των
συναδέλφων που έχουν προϋπηρεσία στην Ειδική Αγωγή.
Με αφορμή
συζητήσεις που γίνονται αυτό το διάστημα, στο Υπουργείο Παιδείας, σχετικά με
την τροπολογία που θα κατατεθεί για ψήφιση ως προς τον τρόπο πρόσληψης των
αναπληρωτών Ειδικής Αγωγής και την εντοπιότητα, η Δημοκρατική Συνεργασία
επισημαίνει τα εξής:
1 . Ο
τρόπος πρόσληψης των αναπληρωτών, τόσο της Γενικής όσο και της Ειδικής Αγωγής
πρέπει να είναι ενιαίος. Γι αυτό και καμιά οπισθοχώρηση δεν μπορεί να γίνει
στην πρόταξη του βασικού πτυχίου σε ότι αφορά στην πρόσληψη αναπληρωτών Ειδικής
Αγωγής, κάτι που στη Γενική Αγωγή ισχύει από τότε που υπάρχει ο θεσμός του
αναπληρωτή. Εξάλλου αυτή είναι και η θέση της ΔΟΕ , όπως εκφράστηκε με επιστολή
της στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Οι στρεβλώσεις του Ν3699/08
σε ό,τι αφορά στην πρόσληψη αναπληρωτών δεν μπορούν να συνεχίζονται, γι αυτό
και υπάρχει άμεση ανάγκη ψήφισης της σχετικής τροπολογίας, όπως ακριβώς ήταν
στο νομοσχέδιο της Ειδικής Αγωγής.
2. Σε
ό,τι αφορά στις δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας για πιθανή πρόταξη στις
προσλήψεις αναπληρωτών όσων έχουν εντοπιότητα από συγκεκριμένες περιοχές,
δηλώνουμε πως διαφωνούμε κάθετα γιατί αυτό καταστρατηγεί ευθέως τους πίνακες
κατάταξης των αναπληρωτών. Οι ακριτικές περιοχές δεν έχουν πρόβλημα επειδή δεν
τις δηλώνουν οι εκπαιδευτικοί, αλλά γιατί τέσσερα χρόνια τώρα δεν γίνονται
μόνιμοι διορισμοί στην εκπαίδευση, παρά τα χιλιάδες οργανικά κενά που υπάρχουν.
Αντί ,λοιπόν ,ο Υπουργός Παιδείας να κάνει δηλώσεις περί
"εντοπιότητας" ας φροντίσει να εξασφαλίσει έγκαιρα, ΤΩΡΑ, πιστώσεις
για κάλυψη όλων των οργανικών κενών με μόνιμους διορισμούς και όλων των
λειτουργικών με πρόσληψη προσωρινών αναπληρωτών.
Τέλος,
καλούμε το ΔΣ της ΔΟΕ να παρέμβει άμεσα και για τα δυο θέματα που αφορούν
χιλιάδες αναπληρωτές συναδέλφους μας και να στηρίξει τις θέσεις του κλάδου,
τόσο για την ειδική αγωγή, όσο και για την εντοπιότητα.
ΘΕΜΑ:«Διευκρινίσεις επί τοποθετήσεων εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης»
Κατόπιν
της ολοκλήρωσης της διενέργειας των μεταθέσεων σχολικού έτους 2013-2014
και δεδομένου ότι ακολουθεί η διαδικασία των τοποθετήσεων των
εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, σας διευκρινίζουμε τα ακόλουθα:
ΘΕΜΑ: «Ανάληψη υπηρεσίας εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, οι οποίοι μετατέθηκαν από περιοχή σε περιοχή»
Για
λόγους διευκόλυνσης των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, οι
οποίοι μετατέθηκαν με την αριθμ. 108181/Δ1/10-07-2014 Υπουργική Απόφαση
«Μεταθέσεις εκπ/κών λειτουργών Α/θμιας Εκπ/σης από περιοχή σε περιοχή
μετάθεσης 2013-2014», παρακαλούμε να γίνεται δεκτή η ανάληψη της
υπηρεσίας τους με αποστολή υπεύθυνης δήλωσης μέσω τηλεομοιοτυπίας η
οποία στη συνέχεια πρέπει να αποσταλεί και ταχυδρομικά.
protagon.gr 23 Ιουλίου 2014
protagon.gr 23/08/2014
