Σελίδες

Σάββατο 23 Αυγούστου 2014

Θέμα: "Αποσπάσεις από ΠΥΣΠΕ σε ΠΥΣΠΕ"

Προς:
τον Υπουργό Παιδείας κ. Ανδρέα Λοβέρδο
Κοιν.:
1.Υφυπουργό Παιδείας κ. Αλέξανδρο Δερμεντζόπουλο
2.Γεν. Γραμματέα Υπ. Παιδείας κ.Αθανάσιο Κυριαζή
3. Δ.Ο.Ε.

Θέμα: "Αποσπάσεις από ΠΥΣΠΕ σε ΠΥΣΠΕ"

Κύριε υπουργέ,
Την προσεχή Δευτέρα και Τρίτη 25 και 26 Αυγούστου συζητούνται στο ΚΥΣΠΕ, με μεγάλη καθυστέρηση για μια ακόμη φορά, οι αιτήσεις απόσπασης εκπαιδευτικών της Π.Ε. από ΠΥΣΠΕ σε ΠΥΣΠΕ. Σε πρόσφατες δηλώσεις σας ανακοινώσατε πως για την κάλυψη των κενών θέσεων στα σχολεία θα περιορίσετε τις αποσπάσεις και σήμερα μάλιστα υπάρχουν στον τύπο πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα για "μαχαίρι στις αποσπάσεις" που δημιουργούν μεγάλη αναστάτωση στους εκπαιδευτικούς και στις οικογένειές τους.
Κύριε υπουργέ,
Οι αποσπάσεις των εκπαιδευτικών από ΠΥΣΠΕ σε ΠΥΣΠΕ δεν δημιουργούν κανένα απολύτως πρόβλημα, ούτε δημιουργούν επιπλέον κενά, όταν γίνονται στην ώρα τους και στα λειτουργικά κενά, αφού οι συνάδελφοι που μετακινούνται καλύπτουν κενές θέσεις σε σχολεία άλλων περιοχών της χώρας. Αντίθετα, οι αποσπάσεις σε φορείς και γραφεία, που γίνονται μάλιστα χωρίς καν να περνούν απο το ΚΥΣΠΕ, δημιουργούν επιπλέον κενά, αφού οι εκπαιδευτικοί μετακινούνται από τις αίθουσες διδασκαλίας σε διοικητικές θέσεις. Οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό, κύριε υπουργέ, καλύπτονται μόνο με μόνιμους διορισμούς στα χιλιάδες οργανικά κενά και με προσλήψεις αναπληρωτών στα λειτουργικά κενά.
Κύριε υπουργέ,
Oι οικογένειες των εκπαιδευτικών δοκιμάζονται καθημερινά, κοινωνικά και οικονομικά. Είναι αδιανόητο να υποβάλλονται σε πρόσθετα βάρη. Συνάδελφοι με σοβαρότατα οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα, με προβλήματα υγείας θα δουν τις οικογένειες τους να διαλύονται στην περίπτωση που δεν ικανοποιηθεί η αίτηση απόσπασής τους.       Ταυτόχρονα θα πρέπει να κατανοήσετε ότι και οι εκπαιδευτικοί είναι άνθρωποι με ανάγκες, δικαιώματα και υποχρεώσεις και ότι ο συνδυασμός της πιστής εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών, της οικονομικής τους απαξίωσης , της προχειρότητας, της τακτικής του "μπαλώματος", της αναλγησίας και της αδικίας δημιουργεί εκρηκτικές καταστάσεις και τους πλημμυρίζει δικαιολογημένα με οργή, αγανάκτηση, απόγνωση και θυμό.
Γι΄ αυτό και σας καλώ να δώσετε εντολή στις υπηρεσίες σας να φέρουν στη συνεδρίαση του ΚΥΣΠΕ τα πραγματικά λειτουργικά κενά που απέστειλαν οι Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και να γίνουν οι αποσπάσεις με βάση αυτά και τη μοριοδότηση που ισχύει από το 2011. Ελπίζω, κύριε υπουργέ, να μην ζήσουμε και φέτος τις τραγελαφικές περσινές καταστάσεις και την πλήρη καταρράκωση του θεσμού των υπηρεσιακών συμβουλίων. Τώρα θα φανεί, στην πράξη, αν η πολιτική ηγεσία του υπουργείου σέβεται τα θεσμικά όργανα όπως είχε δηλώσει ο υφυπουργός κ. Δερμεντζόπουλος σε συνάντηση που είχε με τα μέλη του ΚΥΣΠΕ .

Ο αιρετός του ΚΥΣΠΕ
Δημήτρης Μπράτης

Παρασκευή 22 Αυγούστου 2014

Δευτέρα 18 Αυγούστου 2014

Η καθημερινότητα των Ελλήνων φανερώνει χαρακτηριστικά της παιδείας τους

 Πηγή  kathimerini.gr
 * Ο κ. Χαράλαμπος Κωνσταντίνου είναι καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.



Παρασκευή, Αυγούστου 01, 2014
Η συμπεριφορά του καθενός «προδίδει» την παιδεία που έχει αποκτήσει ως μέλος μέσα από τη συμμετοχή και δραστηριοποίησή του στην οικογενειακή, σχολική και κοινωνική ζωή.

Η συλλογιστική προσέγγισης του θέματος βασίζεται στην παραδοχή ότι η διαμόρφωση της κοινωνικής συμπεριφοράς κάθε ατόμου συνιστά δημιούργημα της επιρροής, κυρίως, του περιβαλλοντικού παράγοντα.

Με άλλα λόγια, στην κοινωνική συμπεριφορά συμπυκνώνονται οι εμπειρίες, τα βιώματα, οι στάσεις, οι αντιλήψεις, οι νοοτροπίες, οι πληροφορίες και, γενικά, οι ιδιαιτερότητες που βιώνει κάθε άτομο μέσα από τη συναναστροφή και την αλληλεπίδρασή του με πρόσωπα, θεσμούς, περιστάσεις και, συνολικά, με τη λειτουργία του κοινωνικού συστήματος.

Αυτό σημαίνει, τελικά, ότι η κάθε οικογένεια, το κάθε σχολείο και, γενικά, η κάθε κοινωνία, στο πέρασμα του χρόνου έχουν διαμορφώσει τη δική τους κουλτούρα, μέσα από την αλληλεπίδραση που συντελείται ανάμεσά τους, η οποία αποτυπώνεται στη συμπεριφορά των μελών τους.

Διατυπώνοντας διαφορετικά την άποψη αυτή, υποστηρίζουμε ότι η συμπεριφορά του μέλους της ελληνικής κοινωνίας, όπως αυτή εκδηλώνεται στην καθημερινότητά του και σε όλους τους τομείς, «προδίδει» την παιδεία που έχει αποκτήσει το μέλος μέσα από τη συμμετοχή και δραστηριοποίησή του στην οικογενειακή, σχολική και κοινωνική ζωή.

Αυτό, λοιπόν, το είδος παιδείας επιδιώκουμε να αναδείξουμε μέσα από χαρακτηριστικά παραδείγματα της συμπεριφοράς του παιδιού, του νέου και, γενικά, του Ελληνα πολίτη. Ιδού, λοιπόν, ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα, τα οποία δεν χρειάζεται να καταβάλει κανείς μεγάλη προσπάθεια για να τα παρατηρήσει και να τα αντιληφθεί στην καθημερινότητα των Ελλήνων, λόγω του ότι εμφανίζονται με υψηλή συχνότητα:

• Ενας ανησυχητικός αριθμός μαθητών όλων των βαθμίδων, μετά τη χρήση του περιεχομένου, πετά τη συσκευασία ή ακόμη και το περιεχόμενο των αναλώσιμων προϊόντων (γαριδάκια, μπισκότα, τσίχλα…) στους κοινόχρηστους χώρους του σχολείου ή σε όποιον άλλο εξωσχολικό κοινόχρηστο χώρο βρεθεί (πεζοδρόμιο, δρόμο…).

• Ενας μειοψηφικός, αλλά σταθερός, αριθμός φοιτητών, επανειλημμένα και συστηματικά, γράφει συνθήματα, κατά κανόνα, ακραία, χυδαία και κυρίως πολιτικού περιεχομένου, όχι σε πανό αλλά στους τοίχους των πανεπιστημιακών κτιρίων, παραβιάζοντας κάθε κριτήριο αισθητικής και, προφανώς, καταστρατηγώντας τη δημόσια και ιδιωτική ιδιοκτησία.

• Οι επιφάνειες μνημείων, ανδριάντων και αγαλμάτων επικαλύπτονται και βεβηλώνονται, συχνά και απροκάλυπτα, με τουλάχιστον αντιαισθητικά συνθήματα και γκράφιτι, προσβάλλοντας τη μνήμη σημαντικών προσωπικοτήτων της ιστορίας, του πολιτισμού και γενικά της κοινωνίας.

• Η ποιότητα του πολιτικού λόγου και της συμπεριφοράς αρκετών πολιτικών προσώπων, όχι μόνο στις προεκλογικές τους διαδικασίες αλλά και μέσα στην ίδια τη Βουλή, είναι από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα «κουλτούρας» συμπεριφοράς.

• Η χρήση χυδαίων και προσβλητικών εκφράσεων ή του φασκελώματος παρατηρείται καθημερινά σε μεγάλη συχνότητα, ακόμη και για επουσιώδη ζητήματα και συμβάντα.

• Ενας απροσδιόριστος αριθμός οδηγών σταθμεύει το αυτοκίνητό του κατά τέτοιον ατομικιστικό τρόπο, ώστε να στερεί τουλάχιστον μία θέση στάθμευσης σε οδηγούς που αναζητούν να σταθμεύσουν τα αυτοκίνητά τους.

• Οι άκρες των μικρών και μεγάλων δρόμων και οι παραλίες, σχεδόν πανελλαδικά, «στενάζουν» από σκουπίδια, κυρίως άδεια πλαστικά μπουκάλια νερού, κύπελλα καφέ, αποτσίγαρα, αποφάγια κ.ο.κ.

• Το πέταγμα του αποτσίγαρου ή ακόμη και του άδειου πακέτου από το παράθυρο του αυτοκινήτου και το άδειασμα του σταχτοδοχείου του αυτοκινήτου στους φωτεινούς σηματοδότες αποτελούν συνηθισμένη καθημερινή ενέργεια.

Επίσης, συνηθισμένο φαινόμενο αποτελούν:
• Η μεγάλη συχνότητα σε βανδαλισμούς και καταστροφές των στεγάστρων των αστικών και υπεραστικών συγκοινωνιακών φορέων και των τηλεφωνικών θαλάμων.

• Τα αναρίθμητα συνθήματα στους τοίχους των κατοικιών και οι δολιοφθορές σε σταθμευμένα αυτοκίνητα.

• Η παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη, του μονόδρομου, καθώς και η αφαίρεση της προτεραιότητας από αρκετούς οδηγούς θεωρείται όχι μόνο φυσιολογική αλλά και «μάγκικη» κοινωνική στάση κ.λπ.

Αυτές και πολλές άλλες περιπτώσεις συμπεριφοράς οδηγούν στη διαπίστωση ότι ένας ερευνητικά απροσδιόριστος και, ασφαλώς, ανησυχητικός, αριθμός Ελλήνων πολιτών, σχεδόν όλων των ηλικιών, δίνει καθημερινά και συχνά δείγματα έλλειψης παιδείας, η οποία αποτυπώνεται στη συμπεριφορά τους με χαρακτηριστικά γνωρίσματα την αγένεια, την έλλειψη σεβασμού και αισθητικής, την ασυνέπεια, την ανευθυνότητα κ.ο.κ.

Αυτά τα δείγματα συμπεριφοράς, που, ενδεχομένως, από ορισμένους να εκλαμβάνονται ως «μικρής» πολιτισμικής και κοινωνικής εμβέλειας και σημασίας, φανερώνουν παγιωμένες αντιλήψεις, νοοτροπίες και πρακτικές, οι οποίες, όμως, αφενός δύσκολα ανατρέπονται γιατί ενισχύονται από τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος, με γνωρίσματα, π.χ., την ανοχή και την ατιμωρησία, και αφετέρου απηχούν στην πράξη τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του στη διαχείριση των προσωπικών και κοινωνικών ζητημάτων.

Ολα αυτά, πέραν των γνωρισμάτων της επικρατούσας κουλτούρας, οδηγούν σε μια απαισιόδοξη διαπίστωση ότι η λειτουργία και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας, σε ζητήματα παιδείας και κοινωνικής συμπεριφοράς, δεν διαγράφεται ιδιαίτερα ευοίωνο.

Η διαπίστωση αυτή έχει τη σημασία της, δεδομένου ότι η λειτουργία των θεσμών και συνολικά του κοινωνικού συστήματος εξαρτάται από τις αξίες, τους κανόνες και τις πρακτικές που χρησιμοποιούν οι πολίτες μιας κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα της καθημερινής επικοινωνίας και δραστηριοποίησής τους.

Πέμπτη 14 Αυγούστου 2014

Υπ. Παιδείας: Αποσπάσεις εκπαιδευτικών ΠΕ και ΔΕ σε όλους τους φορείς - Ολα τα ονόματα

























Τρίτη 12 Αυγούστου 2014

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Εκπαιδευτικών Π.Ε.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Να "ξεκλειδώσουν" αναδρομικά, από τις 30/6/10, οι πίνακες των αναπληρωτών
Ο υπουργός παιδείας, με δήλωσή του στη Βουλή, ανακοίνωσε πως θα καταθέσει, εντός των ημερών, νομοθετική ρύθμιση για το "ξεκλείδωμα" των πινάκων των αναπληρωτών "από τούδε και στο εξής", χωρίς, δηλαδή, αναδρομική ισχύ. Πρόκειται για μια ρύθμιση-εμπαιγμό, αφού πετά στο καλάθι των αχρήστων την προϋπηρεσία τεσσάρων χρόνων για χιλιάδες αναπληρωτές. Συνάδελφοί μας που από το 2010 έως το 2014 υπηρέτησαν σ' όλες τις γωνιές της Ελλάδας θα δουν την προϋπηρεσία τους να διαγράφεται με μια μονοκοντυλιά, σαν να μην προσφέρθηκε ποτέ. Θα αποτελεί, δε, αυτό παγκόσμια πρωτοτυπία, αφού σε όλα τα μέρη του κόσμου η προϋπηρεσία αναγνωρίζεται, τόσο στο δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Η επίκληση ενός άδικου νόμου, του Ν3848 /10 που ολόκληρη η εκπαιδευτική κοινότητα έχει ζητήσει την κατάργησή του, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί δικαιολογία για να μην ανοίξουν οι πίνακες αναδρομικά από τις 30/6/10. Ακόμη και αυτός ο νόμος, που κλείδωσε τους πίνακες, προέβλεπε πως μέσα στο 2011 θα διεξάγονταν διαγωνισμός του ΑΣΕΠ, κάτι που ποτέ δεν έγινε μέχρι σήμερα. Για ποιο "δίκαιο" λοιπόν του Ν3848 μιλά ο υπουργός παιδείας;
Η Δημοκρατική Συνεργασία εκπαιδευτικών, που τέσσερα χρόνια τώρα δίνει τη μάχη για το ξεκλείδωμα των πινάκων, καλεί τον υπουργό παιδείας:
  1. Να προχωρήσει στη μόνη δίκαιη και καθαρή λύση και να αναγνωρίσει την προϋπηρεσία των αναπληρωτών, αναδρομικά από τις 30/6/10.
  2. Να καταργήσει το Ν3848/10 και να επαναφέρει το σύστημα μόνιμων διορισμών 60%-40%
  3. Να προχωρήσει άμεσα σε μόνιμους διορισμούς στη Π.Ε. για να καλύψει τα χιλιάδες οργανικά κενά και στην πρόσληψη αναπληρωτών για τα λειτουργικά κενά.
  • Καλούμε το προεδρείο της ΔΟΕ να ζητήσει, άμεσα, συνάντηση με τον υπουργό παιδείας και να απαιτήσει το "ξεκλείδωμα" των πινάκων με βάση τις θέσεις του κλάδου.
  • Τέλος, δηλώνουμε πως η Δημοκρατική Συνεργασία θα είναι στο πλευρό των συναδέλφων αναπληρωτών, με ξεκάθαρες θέσεις, και θα στηρίξει τα δίκαια αιτήματά τους. Όπως και στις προσλήψεις αναπληρωτών Ειδικής Αγωγής είπαμε καθαρά τη θέση μας , για πρόταξη του βασικού πτυχίου, έτσι και τώρα στηρίζουμε , με όλες μας τις δυνάμεις την αναδρομική αναγνώριση της προϋπηρεσίας. Δεν κρυβόμαστε, ούτε "ψαρεύουμε" σε θολά νερά, όπως κάνουν άλλες παρατάξεις για να μην δυσαρεστήσουν κανέναν. Η υπεράσπιση συγκεκριμένων αρχών δεν είναι για μας διαπραγματεύσιμη.
Γι αυτό απαιτούμε:

ΞΕΚΛΕΙΔΩΜΑ ΤΩΝ ΠΙΝΑΚΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ, ΑΜΕΣΑ, ΜΕ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΙΣΧΥ ΑΠΟ ΤΙΣ 30/6/10     
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ   Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Παρασκευή 8 Αυγούστου 2014

Η αξιολόγηση, η επιτήρηση και η… τιμωρία


Του Χρήστου Κάτσικα
   Το κάλεσμα του υπουργείου Παιδείας για αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης μέσα στο κατακαλόκαιρο στόχο έχει τη νομιμοποίηση της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών της σχολικής τάξης, η οποία θα συμπληρώνει ένα σύνολο κυβερνητικών μέτρων που δεν προωθούν την αναβάθμιση της παιδείας, αλλά την υποβάθμισή της


035_grafima
Με αιφνιδιαστικό έγγραφο του υπουργού Παιδείας Ανδρέα Λοβέρδου, που στάλθηκε σε όλα τα στελέχη εκπαίδευσης, δίνεται εντολή μέχρι τις 31 Αυγούστου να έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση των στελεχών εκπαίδευσης (στελέχη εκπαίδευσης εξωτερικού, προϊστάμενοι Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης, σχολικοί σύμβουλοι, διευθυντές Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης).

Στη συνέχεια του εγγράφου ορίζεται ότι θα ακολουθήσει από τον Σεπτέμβριο του 2014 η αξιολόγηση των διευθυντών των σχολείων αρχικά και στη συνέχεια των εκπαιδευτικών, κατά προτεραιότητα όσων καταθέσουν σχετικό αίτημα.

Το τίμημα

Είναι φανερό ότι το κάλεσμα για αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης μέσα στο κατακαλόκαιρο δεν είναι παρά το τίμημα που πρέπει να «πληρώσει» το υπουργείο Παιδείας για να νομιμοποιήσει το επόμενο βήμα, που είναι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών της σχολικής τάξης. Ετσι και αλλιώς, η αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης έχει μικρή σημασία, καθώς η επιλογή τους ήταν καθαρά πολιτική επιλογή.

Στο πλαίσιο αυτό η αξιολόγησή τους αφενός θα έχει το στοιχείο του «μοιράσματος» της τράπουλας των στελεχών ανάμεσα στα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης, αφετέρου θα χρησιμοποιηθεί ως έξωθεν καλή μαρτυρία του τύπου «η αξιολόγηση αρχίζει από την κεφαλή», όπως είπε με στόμφο παράγοντας του υπουργείου Παιδείας.

Αρα, διώχνοντας την επικοινωνιακή σκόνη, μπορεί εύκολα κανείς να καταλάβει ότι η αξιολόγηση έχει αποκλειστικό στόχο τους εκπαιδευτικούς της τάξης. Παράλληλα, σε μια δύσκολη περίοδο για τους επιτελείς του υπουργείου Παιδείας, θα «κυματίζει» το μήνυμα ότι επιτέλους μπαίνει τάξη στην εκπαίδευση. Η «κοινή γνώμη» πρέπει να τραφεί με αυταπάτες για να αλληθωρίσει.

Γιατί, βέβαια, εδώ και πολλά χρόνια, χέρι χέρι με την εκάστοτε πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας οι μόνιμοι προσηλυτιστές της κοινής γνώμης -δημοσιογράφοι, τεχνοκράτες και «ειδικοί»- εγχαράσσουν στον «σκληρό δίσκο» της κοινής γνώμης, ως αυτονόητο, ότι «η κακοδαιμονία του ελληνικού σχολείου είναι αποτέλεσμα της έλλειψης αξιολόγησης-ελέγχου των εκπαιδευτικών».

Το έδαφος, βεβαίως, είναι εύφορο για την υποδοχή του «αυτονόητου», κοντολογίς για την άκριτη υιοθέτηση, ως φυσικής και εύλογης, της απαίτησης «να ξεκαθαρίσει επιτέλους το εκπαιδευτικό τοπίο από την κόπρο του Αυγείου».

Η αυξανόμενη δυσαρέσκεια των γονέων που αναγκάζονται να «τραυματίζουν» τους οικογενειακούς τους προϋπολογισμούς πληρώνοντας ακριβά -σε καθεστώς «δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης»- το κόστος του εισιτηρίου για την πολυπόθητη είσοδο των παιδιών τους στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, σε συνδυασμό με την κάθετη πτώση της αποδοτικότητας της «επένδυσης», πριμοδοτεί την οικοδόμηση πεποιθήσεων, σύμφωνα με τις οποίες, αν ένας μαθητής δεν μαθαίνει γράμματα στο σχολείο ή αναγκάζεται να πληρώνει φροντιστήριο ή το απολυτήριό του δεν του εξασφαλίζει μια θέση στην αγορά εργασίας, για όλα αυτά και για άλλα πολλά ευθύνεται ο εκπαιδευτικός, ο οποίος είναι «αναποτελεσματικός ή άπειρος ή τεμπέλης ή ανίκανος» τόσο όσο και ένας υδραυλικός που δεν μπορεί να επισκευάσει μια βρύση ή ένας γιατρός που δεν είναι ικανός να θεραπεύσει μια γρίπη!

Οφείλουμε να το ξεκαθαρίσουμε: Η αξιολόγηση δεν είναι ένα απλό μεταρρυθμιστικό μέτρο που κάποια στιγμή θα «έρθει» και θα «μάθουμε να ζούμε με αυτή», όπως και με τόσα άλλα. Γι’ αυτούς τους λόγους είναι το σημαντικότερο πολιτικό διακύβευμα στην εκπαίδευση.

Το «πέρασμα» και η «επιβολή» της -μέσω ζαχαρωμένων διακηρύξεων- θα αλλάξει δραματικά τόσο τον χάρτη των συσχετισμών στο σχολείο όσο και την καθημερινή εργασία του εκπαιδευτικού, σε όλες της τις πτυχές: από την εργασιακή του σχέση με την εκπαίδευση (μονιμότητα) μέχρι το κλίμα που θα βιώνει καθημερινά στο σχολείο και τις σχέσεις με τους συναδέλφους του. Θα χειραγωγήσει τον εκπαιδευτικό, θα μετακυλίσει πάνω του όλη την ευθύνη για τη λειτουργία του σχολείου, θα νομιμοποιήσει τα σχέδια για απολύσεις.

Εύστοχο και το πικρό «ερώτημα» πολλών εκπαιδευτικών: Είναι δυνατόν η πολιτική που έχει φτωχύνει τη δημόσια εκπαίδευση και τον εκπαιδευτικό και έχει κλείσει το μέλλον στα υπόγεια να έχει αγαθές προθέσεις;

Τα κριτήρια

Σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό, διδάκτορα Παιδαγωγικής, Κώστα Διαμαντή, είναι χαρακτηριστικό ότι η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών της σχολικής τάξης σε καθεμία από τις πολλές κατηγορίες και υποκατηγορίες αποτυπώνεται σε τετράβαθμη περιγραφική κλίμακα αξιολόγησης, η οποία ταυτόχρονα αντιστοιχεί σε εκατοντάβαθμη κλίμακα, με την εξής κατηγοριοποίηση: α) «ελλιπής» (0-30 βαθμοί), β) «επαρκής» (31-60 βαθμοί), γ) «πολύ καλός» (61-80 βαθμοί) και δ) «εξαιρετικός» (81-100 βαθμοί).

Μάλιστα, όπως επισημαίνει ο πανεπιστημιακός Χάρης Αθανασιάδης, ο αριθμός των αξιολογικών κριτηρίων αυξάνεται και η αυστηρότητα της διαδικασίας εντείνεται καθώς κατερχόμαστε από την κορυφή στη βάση της πυραμίδας, πράγμα που είναι πρωτοφανές αλλά συμβατό με τον πειθαρχικό έλεγχο που θέλει να επιβάλει το Π.Δ.

Ενα παράδειγμα: Η περιγραφή των κριτηρίων και των διαδικασιών της αξιολόγησης των σχολικών συμβούλων καλύπτει 5 σελίδες, των εκπαιδευτικών της σχολικής τάξης 20 σελίδες.

Πώς μπορεί να χωρέσει η διδασκαλία στον κατάλογο των κατηγοριών και των κριτηρίων αξιολόγησης, αναρωτιέται ο πανεπιστημιακός Γιώργος Μαυρογιώργος; Ποιος είναι αυτός ο αξιολογητής που θα βάλει βαθμό από το 0 έως το 100 σε μια ρευστή και εξελισσόμενη παιδαγωγική σχέση που μπορεί ακόμη και να «καταργεί» ή να «σκοτώνει» την αυθεντία του δασκάλου; Αν «η διδασκαλία είναι αϋπνία… δημιουργική αϋπνία» (George Steiner), ποια «Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας» μπορεί «να διαμορφώνει, να οργανώνει, να εξειδικεύει, να τυποποιεί… διαδικασίες αξιολόγησης, κριτήρια και δείκτες…»;

Σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό Γιώργο Γρόλλιο, το Προεδρικό Διάταγμα 152 εντάσσεται στην κυβερνητική εκπαιδευτική πολιτική των σαρωτικών περικοπών των λειτουργικών δαπανών και των συγχωνεύσεων των σχολικών μονάδων, των ελάχιστων διορισμών, των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων, της εξάλειψης της επιμόρφωσης και της μετεκπαίδευσης, της ενοχοποίησης των εκπαιδευτικών μέσω του νέου πειθαρχικού δικαίου και της οικονομικής υποβάθμισής τους, ιδιαίτερα των νέων.

Τα αποτελέσματα

Πολλές μελέτες έχουν δείξει τα καταστροφικά αποτελέσματα αυτών των πολιτικών για τη μεγάλη πλειονότητα των εκπαιδευτικών: πτώση του ηθικού τους, πρόωρη εγκατάλειψη του επαγγέλματος, αύξηση των ωρών εργασίας, μειώσεις μισθών, απολύσεις, επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, επιδείνωση των συνθηκών εντός των οποίων διεξάγεται η διδασκαλία.

Οσο για τη μεγάλη πλειονότητα των μαθητών, τα αποτελέσματα είναι αναλόγως αρνητικά: αντιμετώπισή τους ως εμπορευμάτων, εμπέδωση των άτυπων διακρίσεων εναντίον των μαθητών με χαμηλές επιδόσεις από τη μεριά των διευθύνσεων για να μη βρεθούν τα σχολεία τους στην κατηγορία των αποτυχημένων που κλείνουν ή ιδιωτικοποιούνται, τυποποίηση και συντηρητικοποίηση των παιδαγωγικών πρακτικών με στόχο την προσαρμογή τους στις απαιτήσεις των πανεθνικών εξετάσεων, πτώση ή στασιμότητα των μαθητικών επιδόσεων σε μακροχρόνια βάση.

Το Προεδρικό Διάταγμα συμπληρώνει ένα σύνολο κυβερνητικών μέτρων που δεν προωθεί την αναβάθμιση της παιδείας, αλλά την υποβάθμισή της. Η ατομική ιεραρχική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, συνδεόμενη με τη μισθολογική τους εξέλιξη, προσλαμβάνει έναν σαφή τιμωρητικό χαρακτήρα και εάν εφαρμοστεί θα οδηγήσει σε εκπαιδευτικούς πολλών κατηγοριών, με σημαντικό μέρος τους να κινδυνεύει άμεσα με απόλυση.

Η σύνδεση της ατομικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών με τις επιδόσεις των μαθητών παραγνωρίζει κρίσιμους παράγοντες που διαμορφώνουν τις τελευταίες σε σημαντικό βαθμό, όπως η κοινωνικοοικονομική – μορφωτική προέλευση των μαθητών. Η κατάταξη των εκπαιδευτικών σε κατηγορίες με βάση μια ολιγόωρη παρακολούθηση της διδασκαλίας τους, η οποία επιχειρεί να συνοψίσει το τριετές έργο τους, κάθε άλλο παρά αξιόπιστη είναι.

Η κατάτμηση αυτού του έργου σε ένα πλήθος συχνά αλληλοεπικαλυπτόμενων και ασαφών κριτηρίων παραγνωρίζει την πολυπλοκότητα, τον ζωντανό και πολλές φορές απρόβλεπτο χαρακτήρα της διδασκαλίας, παρομοιάζοντάς την με μια μηχανιστική διαδικασία και με ένα μετρήσιμο τεχνικό μέγεθος.

Στην έλευση αυτού του «νέου» σχολείου, το οποίο προωθείται με αυταρχικό τρόπο μέσω (και) της ιεραρχικής αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, ενός σχολείου που έχει στραμμένο το βλέμμα του σε σκοτεινές περιόδους του παρελθόντος, η συναίνεση ή η αδιαφορία των παιδαγωγών μπορεί να αποτελέσει ένα λάθος με ολέθριες συνέπειες.

Πως οδηγηθήκαμε στο άνοιγμα των πινάκων των αναπληρωτών Οι πίνακες ανοίγουν από τη νέα σχολική χρονιά

Καλόγηρος Βασίλειος

Πως οδηγηθήκαμε στο άνοιγμα των πινάκων των αναπληρωτών
Οριστική είναι η απόφαση για το άνοιγμα των πινάκων των αναπληρωτών εκπαιδευτικών το οποίο όμως δεν θα έχει αναδρομική ισχύ. Η ανακοίνωση έγινε από τον Υφυπουργό Παιδείας κ. Δερμεντζόπουλο μετά την ακρόαση των φορέων, ΔΟΕ και ΟΛΜΕ που τοποθετήθηκαν υπέρ του ανοίγματος και της προσμέτρησης της προϋπηρεσίας των αναπληρωτών από το 2010 και έπειτα.
Ωστόσο η προσμέτρηση της προϋπηρεσίας δεν θα έχει αναδρομική ισχύ, όπως προειπώθηκε, αλλά θα ισχύσει από τη νέα σχολική χρονιά. Δηλαδή όσοι εκπαιδευτικοί εργάστηκαν τα προηγούμενα χρόνια ως αναπληρωτές δεν θα δουν τα μόρια τους να αυξάνονται. Αντίθετα αν προσληφθούν το σχολικό έτος 2014-15 τα μόρια αυτής της χρονιάς θα προστεθούν σε αυτά που είχαν συγκεντρώσει στις 30-6-2010.

Οι ώρες εργασίας ενός δασκάλου απλά δεν αθροίζονται!




Οι ώρες εργασίας ενός δασκάλου απλά δεν αθροίζονται!

This week's Secret Teacher gives Michael Gove a mental arithmetic lesson, busting the myth that teachers are lazy

(σε μετάφραση και απόδοση στα ελληνικά δεδομένα!)

Ο Υφυπουργός Παιδείας Michael Gove δέχεται ένα μάθημα από τον Secret Teacher αυτή την εβδομάδα σχετικά με το γεγονός ότι οι ώρες εργασίας ενός δασκάλου δεν αθροίζονται!

Λοιπόν, ξέρω ότι πάει καιρός από τότε που ήσουν στο σχολείο, γι’αυτό θα ξεκινήσουμε από τα βασικά, Michael. Λίγα Μαθηματικά. Δε θα είναι τόσο δύσκολο, όσο δίνεις προσοχή. Michael; Κοίταξέ με, σε παρακαλώ. Θυμάσαι πόσο σημαντικό είναι να μην αποσπάται η προσοχή σου από τους φίλους σου; Ναι το ξέρω ότι έχετε το ίδιο όνομα αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να συμπεριφέρεστε το ίδιο, έτσι δεν είναι;

Τώρα, συγκεντρώσου.

Ένας δάσκαλος είναι υπεύθυνος για 25-30 μαθητές. Αν ξοδεύει 2’ τσεκάροντας την εργασία κάθε μαθητή κάθε μέρα – ξέρω, δεν είναι αρκετά τα 2’, Michael, ειδικά όταν τα παιδιά έχουν εργασία για το σπίτι για 7 μαθήματα την ημέρα, ας πούμε λοιπόν 5’ – Πόσες ώρες ξοδεύει στο διόρθωμα κάθε μέρα;

2 με 2,5 ώρες. Την εβδομάδα; 10 ώρες; Σωστά. Και πρόσθεσε και 24 διδακτικές ώρες, μας κάνει σύνολο 34 ώρες. 

Όχι, δεν τελειώσαμε ακόμα. Κάθε μάθημα χρειάζεται να είναι γεμάτο με συναρπαστικές δραστηριότητες, γεγονότα και ιδέες διδασκαλίας. Ναι, ξέρω ότι δεν τα θεωρείτε αυτά σημαντικά και ναι, ξεκάθαρα νομίζετε ότι ξέρετε καλύτερα από μένα. Στην πραγματικότητα, είναι αυτό ακριβώς που με δυσκολεύει στο να κάνω τη δουλειά μου.

Τέλος πάντων. Ο δάσκαλος χρειάζεται τουλάχιστον 5’ για να σχεδιάσει κάθε 45λεπτο μάθημα. Ναι, Michael, θα το διαφοροποιήσει για κάθε επίπεδο ικανότητας και αναγκών. Και αναζητά πηγές. Και ετοιμάζει διαγωνίσματα. Και αναθέτει εργασίες. Και φροντίζει συνεχώς για ευρύτερη ανάγνωση, μολονότι η διδακτέα ύλη και τα κείμενα αλλάζουν κάθε χρόνο. Λοιπόν, Michael, όταν μεγαλώσεις, θα καταλάβεις πόσο σημαντικό είναι για ανθρώπους σε θέσεις ευθύνης να ξέρουν για τι πράγμα μιλάνε. Επομένως, 10’ προετοιμασία για κάθε 45 λεπτά διδασκαλίας. (Έχεις δίκιο, αγαπητέ, δεν είναι αρκετή ώρα. Μην ανησυχείς, θα σου το εξηγήσω στο αυριανό μάθημα «Οι διακοπές των δασκάλων») Άρα είναι περίπου 1 ώρα την ημέρα και 5 την εβδομάδα. Πρόσθεσέ τες στις 34 τώρα. 39 ώρες; Ωραία.

Τώρα, ώρα για νοερή αριθμητική. Έτοιμος; Θα στρογγυλοποιήσω τα παρακάτω για να το κάνω πιο εύκολο. Πρόσθεσε 2 ώρες για σεμινάρια, 1,5 ώρα για συγκέντρωση συλλόγων, 4 ώρες για δουλειά γραφείου (πολύ έξυπνο εκ μέρους σου, Michael, αλλά θα προτιμούσαμε να ξοδεύουμε τον χρόνο αυτό στην προετοιμασία της διδασκαλίας) 1 ώρα για συναντήσεις γονέων. Επίσης ώρες για οργανώσεις διαγωνισμών, εκπονήσεις σχεδίων εργασίας, διοργανώσεις εορταστικών εκδηλώσεων και σχεδιασμό εκπαιδευτικών ταξιδιών.

Τι έχουμε, λοιπόν, Michael; Τουλάχιστον 50 ώρες; Περιλαμβάνονται σε αυτές διαλείμματα για να φάμε ή να πάμε τουαλέτα; Όχι; Λοιπόν, μην ανησυχείς γι’αυτό, έχουμε έτσι κι αλλιώς πιο σημαντικά πράγματα να κάνουμε.

Τι; Οι μαθητές; Αυτοί πάντα έχουν προτεραιότητα σε σχέση με όλα τα άλλα, αγαπητέ. Από πού να αρχίσω; Δύο απόντες, τρεις αργοπορημένοι και τέσσερις χαμένες ενότητες να κυνηγήσεις. Και η επιπλέον βοήθεια στον Adam… και ο μικρός διάλογος με τον φίλο σου τον Michael σχετικά με το bullying και μετά συνέβη εκείνο το τρομερό περιστατικό με την πυξίδα. Και όλα αυτά μόνο στο μάθημα της Δευτέρας- δε θα σε κουράσω με τα υπόλοιπα 20 μαθήματα.

Οι δάσκαλοι δουλεύουν πάνω από 50 ώρες την εβδομάδα. Η δουλειά τους δε σταματά όταν τελειώνει η σχολική μέρα και δεν τελειώνει όταν αρχίζουν οι διακοπές. Γιατί λοιπόν εμμένετε να διαιωνίζετε τον μύθο για τον τεμπέλη δάσκαλο; Μην το κάνετε. Δε μας αξίζει.

theguardian.com/ μέσω protaodaskalos.blogspot.gr/

Γνωστοποίηση κενών οργανικών θέσεων ΠΥΣΠΕ Ιωαννίνων


Οι    δηλώσεις   μετάθεσης – τοποθέτησης   θα   υποβάλλονται  από   Δευτέρα 28-7-2014  έως  Δευτέρα 18-8-2014 και ώρα 14:00.

Ποιοι θα αξιολογήσουν τους 13 Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης και τα άλλα στελέχη

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr
Οι 13 Περιφερειακοί  Διευθυντές Εκπαίδευσης θα αξιολογηθούν μέχρι τέλους του μήνα για τα διοικητικά τους καθήκοντα από δύο Γενικούς Διευθυντές του υπουργείου Παιδείας: την κ. Καρδαμίτση και την κ. Παπαδάκη.
Για τα Επιστημονικά τους και Παιδαγωγικά τους καθήκοντα  θα αξιολογηθούν από τον πρόεδρο του ΙΕΠ Σωτήρη Γκλαβά.
Κατά την πρώτη εφαρμογή της αξιολόγησης, που βρισκόμαστε τώρα, δεν αξιολογείται το κριτήριο «πόσο καλοί αξιολογητές είναι» , καθώς δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η αξιολόγηση.
Ηδη το υπουργείο Παιδείας έχει ανοίξει πλατφόρμα αξιολόγησης στην οποία όλα τα στελέχη  συμπληρώνουν το προσωπικό τους portfolio
Ο κάθε Περιφερειακός Διευθυντής θα πρέπει να αξιολογήσει μέχρι τέλος του μήνα  τους Συμβούλους Επιστημονικής  Παιδαγωγικής Καθοδήγησης  και όλους τους Σχολικούς Συμβούλους, μόνο ως προς το διοικητικό τους έργο.
Οι Σύμβουλοι  Επιστημονικής  Παιδαγωγικής Καθοδήγησης  θα αξιολογήσουν τους Σχολικούς Συμβούλους  ως προς το επιστημονικό και παιδαγωγικό έργο.
Στην Αττική ο Περιφερειακός Διευθυντής Δ. Γκίνης έδωσε προθεσμία στα στελέχη εκπαίδευσης να συμπληρώσουν το portfolio μέχρι και τις 22 Αυγούστου.