Σελίδες

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

ΔΟΕ: ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΧΡΟΝΗ ΦΟΙΤΗΣΗ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ





Αριθ. Πρωτ. 719
Αθήνα  30/5/2018
Προς
Τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Θέμα: Συνέδριο Δ.Ο.Ε.-Ι.Π.Ε.Μ. για το 2χρονο δημόσιο, υποχρεωτικό νηπιαγωγείο στο δρόμο των κοινωνικών αναγκών και των οραμάτων μας

                Πραγματοποιήθηκε, με εξαιρετική επιτυχία, το συνέδριο που συνδιοργάνωσαν η Δ.Ο.Ε. και το Ι.Π.Ε.Μ.-Δ.Ο.Ε. την Τρίτη 22 και την Τετάρτη 23 Μαΐου 2018 στη Θεσσαλονίκη, με τίτλο «2χρονο δημόσιο, υποχρεωτικό νηπιαγωγείο στον δρόμο των κοινωνικών αναγκών και των οραμάτων μας».
                Στις εργασίες του συνεδρίου συμμετείχαν με πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις οι Καθηγητές Πανεπιστημίου Γιώργος Γρόλλιος (Καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), Δόμνα Κακανά (Καθηγήτρια στο  Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Εκπαίδευσης και Αγωγής  του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), Μαρία Παπανδρέου (Επίκουρη Καθηγήτρια στο  Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Εκπαίδευσης και Αγωγής  του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), Θωμάς Μπάκας (Αναπληρωτής Καθηγητής Εκπαιδευτικής Πολιτικής και Διοίκησης της Εκπαίδευσης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων), Βασίλειος Οικονομίδης (Αναπληρωτής Καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης), Νικόλαος Ζαράνης (Αναπληρωτής Καθηγητής  στο  Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του  Πανεπιστημίου Κρήτης) και Χρήστος Τουρτούρας (Επίκουρος Καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), ενώ την επιστημονική επιτροπή αποτελούσαν οι: Πρόεδρος Ευφημία Τάφα (Κοσμήτορας Σχολής Επιστημών Αγωγής και Καθηγήτρια στο Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης ) και μέλη Νίκος Παπαδάκης (Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης), Γεώργιος Μανωλίτσης (Αναπληρωτής Καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης), Πετρούλα Τσοκαλίδου (Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης), Σπύρος Σούλης (Αναπληρωτής Καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων), Θεόδωρος Ελευθεράκης (Επίκουρος Καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης) (μέλη).
                Χαιρετισμό απεύθυναν οι: Βαγγέλης Γαβριελάτος (εκπρόσωπος της Εκπαιδευτικής Διεθνούς- Education International, Φίλιος Φυλακτού (Πρόεδρος Παγκύπριας Οργάνωσης Ελλήνων Δασκάλων), Γιάννης Πάιδας (πρόεδρος Α.Δ.Ε.Δ.Υ.), Νίκος Παπαχρήστος (πρόεδρος Ο.Λ.Μ.Ε.) και Χαράλαμπος Κόκκινος (εκπρόσωπος ΕΝ.Π.Ε.) ενώ συμμετείχαν στα στρογγυλά τραπέζια του συνεδρίου εκτός από τους πανεπιστημιακούς δασκάλους που ήταν εισηγητές και εκπρόσωποι της Α.Σ.Γ.Μ.Ε και της Π.Ο.Σ.Γ.Κ.Α.μΕ.Α.. Αρνητικές εντυπώσεις δημιούργησε η απουσία εκπροσώπου της Κ.Ε.Δ.Ε. (η οποία προτιμά, φαίνεται, τους μονολόγους ψεύδους και λάσπης κατά του δημόσιου νηπιαγωγείου καθώς μάλλον αντιλαμβάνεται ότι τα επιχειρήματά της δεν είναι τόσο στέρεα για ένα ακροατήριο στο οποίο μεταξύ των άλλων υπάρχουν και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι) αλλά και της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α., που είχαν προσκληθεί να συμμετέχουν στα στρογγυλά τραπέζια και να εκθέσουν τις απόψεις τους. Δεν παραβρέθηκαν επίσης εκπρόσωποι του Τμήματος προσχολικής αγωγής, της σχολής επαγγελμάτων υγείας και πρόνοιας του ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης οι οποίοι δήλωσαν αδυναμία λόγω άλλων υποχρεώσεων. Έχει, πάντως, ιδιαίτερη αξία η σαφής τοποθέτηση του εκπροσώπου της Ένωσης Περιφερειών υπέρ της 2χρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης στο δημόσιο νηπιαγωγείο.
                Ο χαιρετισμός του εκπροσώπου της Education International Βαγγέλη Γαβριελάτου (πρώην Προέδρου της Ομοσπονδίας των Εκπαιδευτικών της Αυστραλίας και επικεφαλής της εκστρατείας της Ε.Ι. για την καταπολέμηση της ιδιωτικοποίησης στην εκπαίδευση) καθήλωσε τους συνέδρους. Έκανε εκτενή αναφορά στην παγκόσμια κερδοσκοπική επιχείρηση για «τη διάλυση των παραδοσιακών εκπαιδευτικών συστημάτων, την εμφάνιση και εξάπλωση ιδιωτικών, εταιρικών και  κερδοσκοπικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, με τη συνεχιζόμενη εμπορευματοποίηση και η ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, …κάτι που διακυβεύει τη δημόσια διακυβέρνηση της εκπαίδευσης, αποτελεί απειλή για μαθητές και εκπαιδευτικούς  και απειλεί την ποιοτική δημόσια εκπαίδευση …» και στην προσπάθεια της Ε.Ι. να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο κίνημα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης. Τέλος χαιρέτισε, ως μεγάλη επιτυχία του εκπαιδευτικού κινήματος τη θεσμοθέτηση της 2χρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης, τονίζοντας ότι «η  ολοκληρωμένη και ποιοτική εκπαίδευση  που παρέχει το δημόσιο νηπιαγωγείο, μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη σωματική, ψυχοκινητική, γνωστική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού». 
                Όλοι οι ομιλητές και οι συμμετέχοντες στα στρογγυλά τραπέζια αλλά και οι συνάδελφοι – σύνεδροι, μέσα από τις διαφορετικές προσεγγίσεις – τοποθετήσεις τους ανέδειξαν τη σημασία της προσχολικής εκπαίδευσης στην ανάπτυξη των παιδιών και τους λόγους που συνηγορούν στην υποστήριξη της διετούς υποχρεωτικής φοίτησης, δίνοντας έμφαση τόσο σε αυτούς που αφορούν την προσωπική ανάπτυξη (νοητική, κοινωνική ανάπτυξη, ευχερέστερη σχολική πορεία κ.ά.) κάθε παιδιού όσο και σε αυτούς που αφορούν θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής και αντιμετώπισης των εκπαιδευτικών ανισοτήτων (παιδιά από ειδικές ομάδες πληθυσμού κλπ.).
Αναδείχτηκαν:
·                     Η ανάγκη για ένα σχολείο που θα καλλιεργεί το συνεργατικό πνεύμα, θα αφήνει χώρο στη φαντασία και τη δημιουργικότητα, θα ενώνει τη θεωρία με την πράξη, θα συγκροτείται στην έννοια της εργασίας και θα είναι προσαρμοσμένο στη ζωή, τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των νηπίων, των παιδιών και των εφήβων που καλείται να διαπαιδαγωγήσει και να εκπαιδεύσει, με ενιαίο τρόπο σε όλο το εύρος του.
·                     Το ζητούμενο να συμβάλλει η εκπαίδευση στην κατεύθυνση της ολόπλευρης ανάπτυξης των ανθρώπων ως προσωπικοτήτων και κοινωνικών ενεργητικών υποκειμένων και όχι να γίνει μια υπηρεσία προς πώληση σε πελάτες, που από μικρή ηλικία θεωρούνται καταναλωτές και στόχοι του μάρκετινγκ.
·                     Ότι η 2χρονη δημόσια, δωρεάν, υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση, αποτελεί αναγκαία και αναντικατάστατη συνθήκη για την ομαλή μετάβαση των νηπίων στο δημοτικό. Η διαδικασία αυτή δεν μπορεί να υποκατασταθεί από κανένα πλαίσιο εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας και είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί μέσω  αναλυτικών προγραμμάτων στη βάση ενιαίας λογικής. 
·                     Το γεγονός ότι στο δημόσιο νηπιαγωγείο διασφαλίζεται ομοιογένεια και δομημένο πρόγραμμα και ότι είναι πολύ θετική η όσο το δυνατόν ταχύτερη απομάκρυνση του νηπίου από ανοργάνωτα περιβάλλοντα.
·                     Ο αντισταθμιστικός ρόλος του νηπιαγωγείου που είναι, ίσως, ο σπουδαιότερος ρόλος του, ειδικά σε περίοδο βαθιάς και παρατεταμένης κρίσης η οποία δημιουργεί συνθήκες ραγδαίας επιδείνωσης σε κάθε έκφανση κοινωνικού βίου. Ο δημόσιος και αντισταθμιστικός του ρόλος είναι το αντίβαρο σε όλα τα εμπόδια που θέτουν οι δυσμενείς οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, έτσι ώστε τα νήπια παρά τις δυσκολίες να μπορούν να έχουν μια όσο το  δυνατόν ομαλή και άρτια υποστήριξη και εκπαίδευση.
·                     Το γεγονός ότι η ειδική αγωγή και εκπαίδευση των νηπίων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, βρίσκει την πλέον κατάλληλη έκφραση εξειδικευμένης υποστήριξης και εκπαίδευσης μέσα στο δημόσιο νηπιαγωγείο και αυτό, όπως τόνισε η εκπρόσωπος της Π.Ο.Σ.Γ.Κ.Α.μ.Ε.Α., πρέπει να αποτελεί αδιαπραγμάτευτο στόχο της πολιτείας η οποία οφείλει να συνδράμει και να ενισχύει συνεχώς με κάθε τρόπο αυτόν τον ρόλο του νηπιαγωγείου.
·                     Η ανάγκη αποτελεσματικής αντιμετώπισης του άγχους των γονέων που συνίσταται στην εξασφάλιση της ένταξης των παιδιών τους σε ένα δημόσιο δωρεάν σχολείο (με 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση) όπου θα υπάρχουν οι υποδομές – υποστηρικτικές, κτιριακές – οι οποίες κρίνονται απαραίτητες και βασικός πυλώνας υλοποίησης μιας ποιοτικής προσχολικής εκπαίδευσης καθώς και όλο το απαραίτητο εκπαιδευτικό και υποστηρικτικό προσωπικό, δίχως όμως την επίκληση σε ελλείψεις (που πρέπει η πολιτεία να αποδείξει πως έχει την πολιτική βούληση να αντιμετωπίσει) ως άλλοθι αδράνειας και μετάθεσης στο μέλλον της υποχρεωτικότητας της φοίτησης των νηπίων στα νηπιαγωγεία.
·                     Ο κομβικής σημασίας (και η αναγνώριση του ρόλου)  του «έμψυχου υλικού», των νηπιαγωγών, που αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε ουσιαστικής προσπάθειας.
    
                Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. ευχαριστεί θερμά όλους όσους συνέβαλαν στην πραγματοποίηση του επιτυχημένου, και μεγάλης σημασίας για τη δημόσια εκπαίδευση, συνεδρίου. Τα κεντρικά συμπεράσματά του και το σύνολο των τοποθετήσεων που πραγματοποιήθηκαν καθώς και του προβληματισμού που αναπτύχθηκε, αποτελούν ήδη πολύτιμο όπλο στον αγώνα μας για την υπεράσπιση του δημόσιου, δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης και την άμεση-καθολική θεσμοθέτηση της 2χρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης, στο δημόσιο νηπιαγωγείο από νηπιαγωγούς.



Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018

ΑΠΕΡΓΙΑ 30 ΜΑΙΟΥ 2018

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΝΟΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ
Ιωάννινα,25-05-2018
24ωρη Πανελλαδική Απεργία
Τετάρτη 30 Μάη 2018
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Η 30ή Μάη έχει αποφασιστεί ως ημέρα Παλλαϊκής κινητοποίησης με 24ωρη ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ από ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ και τους συνδικαλιστικούς φορείς μικρομεσαίων επαγγελματιών, εμπόρων και επιστημόνων προκειμένου να αναδείξουμε τα κορυφαία προβλήματα της λιτότητας, της ανεργίας και της υπερφορολόγησης που έχουν οδηγήσει στον κοινωνικό αποκλεισμό, στη φτώχεια και στην εξαθλίωση χιλιάδες συμπολίτες μας και κυρίως τους νέους, τις γυναίκες και τους μικρομεσαίους επαγγελματίες.
Η πολιτική της λιτότητας και της εσωτερικής υποτίμησης που εφαρμόζουν εδώ και χρόνια όλες οι κυβερνήσεις της χώρας μας σε συνεργασία με τους δανειστές οδήγησε στην υποβάθμιση και την ανατροπή των εργασιακών κατακτήσεων και δικαιωμάτων.
Οκτώ χρόνια μετά και η επίθεση συνεχίζεται με αμείωτη ένταση θέτοντας στην ατζέντα διαρκώς και νέα ληστρικά μέτρα για την επίτευξη των πρωτογενών πλεονασμάτων που διασφαλίζουν τους δανειστές, αδιαφορώντας προκλητικά για τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.
Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, παρά τον κοινωνικό αυτοματισμό που συστηματικά καλλιεργείται, έχουμε υποστεί τρομακτική μείωση στους μισθούς κατά 40%, ενώ αντίστοιχο είναι το ποσοστό υποστελέχωσης του Δημοσίου στη λογική υπηρέτησης του επιτελικού κράτους, με φθηνό κόστος και με την εκχώρηση στους ιδιώτες όλων των κερδοφόρων δράσεων.
Η περικοπή του 13ου και 14ου μισθού, το νέο μισθολόγιο με χαμηλότερο κατά 200 ευρώ ανά κατηγορία καταληκτικό μισθό, η επέκταση των Μ.Κ. ως τα 39 χρόνια υπηρεσίας, το πάγωμα της ωρίμανσης για τη διετία 2016-2017, ο περιορισμός στην καταβολή ανθυγιεινού επιδόματος σε συνδυασμό με την περαιτέρω μείωση του αφορολόγητου από τα 8.600 ευρώ στα 5.600 έχει οδηγήσει και τους Δημοσίους Υπαλλήλους σε κατάσταση οικονομικής εξαθλίωσης.
Οι ελαστικές μορφές απασχόλησης επεκτείνονται ραγδαία και στο δημόσιο, υποβαθμίζοντας περαιτέρω τα εργασιακά δικαιώματα, δημιουργώντας μια νέα γενιά συμβασιούχων χωρίς ασφάλεια, ποιότητα δουλειάς και στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα.
Η επίθεση της Κυβέρνησης στο συνδικαλιστικό κίνημα συνεχίζεται αμείωτη με τα νέα εμπόδια που θέτει στην συμμετοχή για τη λήψη απόφασης για απεργία και κορυφώθηκε με την ευθεία επίθεση στο δικαίωμα της απεργίας με την τροπολογία Γεροβασίλη.
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ στην 24ωρη Γενική Απεργία για τις 30 ΜΑΗ για την ανατροπή των πολιτικών της ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ, του περιορισμού της ΑΝΕΡΓΙΑΣ, της κατάργησης της ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗΣ.
ΟΛΕΣ και ΟΛΟΙ στην Απεργία
την ΤΕΤΑΡΤΗ 30 ΜΑΙΟΥ 2018
και στην Απεργιακή Συγκέντρωση
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, ώρα 10:30 πμ

ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ


ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΔΗΜΟΥ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ
Δ/νση 5ο Δ.Σ Ιωαννίνων Γυναικών Πίνδου 17 ΤΗΛ. ΕΠΙΚ.6945543024

                                                                                         ΙΩΑΝΝΙΝΑ 8/5/2018

ΘΕΜΑ: « Η θέση της Ένωσης για τις νέες δομές στην εκπαίδευση».


Σχετικά με το σχέδιο νόμου που έδωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στη δημοσιότητα και αφορά τις «δομές υποστήριξης της εκπαίδευσης»,  ως Ένωση Γονέων θεωρούμε ότι το συγκεκριμένο Σχέδιο Νόμου κινείται σε αρνητική για την εκπαίδευση κατεύθυνση. Περιλαμβάνει βασικές πλευρές  των μνημονιακών δεσμεύσεων της κυβέρνησης και των προαπαιτούμενων που πρέπει να ψηφιστούν μέχρι τέλος  Μαΐου,  που έχουν ως κύριο στόχο νέες περικοπές δαπανών στην εκπαίδευση, «εξοικονόμηση» προσωπικού, προώθηση των διαδικασιών αξιολόγησης. Μέσα από το σχέδιο νόμου, διαμορφώνεται το έδαφος για νέες, βαθύτερες, αντιδραστικές ανατροπές στο περιεχόμενο και τη λειτουργία του σχολείου, στους στόχους της εκπαίδευσης, οι οποίοι θα πρέπει να ταυτίζονται όλο και περισσότερο με τις λεγόμενες «δεξιότητες», τη «δια βίου μάθηση», τη σύνδεση με τις επιχειρήσεις (π.χ. μέσα από τα προγράμματα μαθητείας), την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας σε όλο το μήκος και το πλάτος της εκπαίδευσης, ξεκινώντας ακόμα από την τρυφερή προσχολική ηλικία.
Γονείς και εκπαιδευτικοί, έχοντας εικόνα της πραγματικότητας γνωρίζουμε πολύ καλά ότι άλλες είναι οι απόλυτες προτεραιότητες για τη στήριξη της εκπαίδευσης: η πραγματοποίηση χιλιάδων μόνιμων διορισμών, η αναβάθμιση των υποδομών, οι σοβαρές αλλαγές που χρειάζονται στα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά βιβλία, τα μέτρα στήριξης των πιο αδύναμων μαθητών κ.ά. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν λύνει το νομοσχέδιο, αντίθετα επιχειρείται  να φορτωθούν τα προβλήματα και τα αδιέξοδα της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και φυσικά σε μας τους γονείς.
Ιδιαίτερα μας προβληματίζουν:
1.      Ο ρόλος και η φυσιογνωμία των ΠΕ.ΚΕ.Σ., η κατάργηση του θεσμού των Σχολικών Συμβούλων, η συγκεντρωτική τους μορφή, η τεράστια απόστασή τους από τη ζωντανή σχολική πραγματικότητα. Τα παραπάνω φανερώνουν ότι ο πραγματικός σκοπός της ίδρυσής των ΠΕΚΕΣ δεν είναι η στήριξη για την επίλυση των προβλημάτων που εμφανίζονται στο πεδίο της σχολικής ζωής. Αλήθεια, όταν οι σημερινές ανάγκες για ουσιαστική εκπαιδευτική-παιδαγωγική στήριξη και καθοδήγηση των σχολείων είναι πολύ μεγάλες, και οι υπάρχοντες σύμβουλοι αδυνατούν (με τα ελλιπή μέσα που τους παρέχονται) να τις καλύψουν, πώς μπορεί να καλυφτούν με το περιορισμένο  προσωπικό των ΠΕΚΕΣ;
2.      Η κατάργηση των Κ.Ε.Δ.Δ.Υ. που μαθηματικά θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση της Ειδικής Αγωγής, θα φορτώσει στις πλάτες των οικογενειών όλο το κομμάτι της διάγνωσης και στήριξης των παιδιών με ειδικές μαθησιακές ανάγκες. Εάν προχωρήσουν αυτές οι αλλαγές θα έχουμε ένα πραγματικό πισωγύρισμα στην εκπαίδευση των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στη χώρα μας, καθώς, όπως σαφώς διατυπώνεται στο σχέδιο νόμου, καταργούνται στην πράξη και διαγράφονται ως ομάδα προτεραιότητας και ειδικής εκπαιδευτικής στήριξης. Φανερώνεται επίσης τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τη λογική της “συμπερίληψης” στην Ειδική Αγωγή, που προωθεί η κυβέρνηση.
3.      Με τη θεσμοθέτηση των  Κ.Ε.Α., (κοινά και  για τις δύο βαθμίδες εκπαίδευσης) επιδιώκεται με πιο οργανωμένο και συστηματικό τρόπο η παρέμβαση στις συνειδήσεις της νέας γενιάς γύρω από μια σειρά κρίσιμα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα. Μέσω της λεγόμενη αειφορίας επιδιώκουν να μετατρέψουν τον εκπαιδευτικό σε ιμάντα μεταφοράς αντιδραστικών αντιλήψεων, όπως π.χ. ότι η σημερινή ανάπτυξη, που υποτάσσει τα πάντα στο επιχειρηματικό κέρδος, μπορεί να συμβαδίσει με την προστασία του περιβάλλοντος, με τις σύγχρονες ανάγκες του ανθρώπου.
4.      Η επαναφορά της διαδικασίας της «αποτίμησης» δεν έχει καμία σχέση με την παιδαγωγική ευθύνη της Σχολικής Κοινότητας και του Συλλόγου Διδασκόντων στην επίλυση ζητημάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία του σχολείου. Θεωρούμε ότι αυτή υπάρχει και είναι δεδομένη. Η διαδικασία «αυτοαξιολόγησης» που το σχέδιο νόμου εισάγει, - σε συνέχεια αντίστοιχων σχεδίων και νόμων προηγούμενων κυβερνήσεων - μετατρέπει τον Σύλλογο Διδασκόντων σε «συνυπεύθυνο» για τα προβλήματα που δημιουργούν οι κυβερνητικές πολιτικές. Στη βάση αυτή, αλλά και στη βάση των αντιεκπαιδευτικών νόμων που προωθούν το «αυτόνομο», κατηγοριοποιημένο σχολείο της αγοράς, θα γίνεται η αξιολόγηση των δομών, των στελεχών και των σχολικών μονάδων. Στην ίδια λογική,  η θεσμοθέτηση των λεγόμενων «Ομάδων Σχολείων» θα λειτουργήσει στην πράξη ως ένας θεσμός που θα έχει  στόχο την «κάλυψη- νοικοκύρεμα» των κενών που υπάρχουν σε εκπαιδευτικούς και υποδομές, με μετακινήσεις μαθητών, λιγότερους διορισμούς εκπαιδευτικών, δημιουργία πολυπληθών τμημάτων…
Με βάση τα παραπάνω, ως Ένωση Γονέων Ιωαννίνων καλούμε Γονείς –Εκπαιδευτικούς – Μαθητές σε κοινό αγώνα στο παρακάτω πλαίσιο:
ü  Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν παιδεία για όλα τα παιδιά. Ούτε 1€ από την τσέπη των γονιών για τη μόρφωση των παιδιών και τη λειτουργία του σχολείου.
ü  Σχολείο που θα μορφώνει, θα διαπαιδαγωγεί και δε θα εξοντώνει.
ü  Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο και Δίχρονη Υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή, για όλα τα παιδιά. Αντίστοιχα όλα τα παιδιά με ειδικές ανάγκες στη δημόσια δομή που έχουν ανάγκη.
ü  Σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα και περιεχόμενο διδασκαλίας που θα προάγει τη γενική επιστημονική γνώση και όχι τις στείρες δεξιότητες.
ü  Κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στην Παιδεία. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών όλων των ειδικοτήτων. Άμεση μονιμοποίηση όλων των 25.000 συμβασιούχων, που εργάζονται τα τελευταία χρόνια στην εκπαίδευση.


                                                   ΤΟ Δ.Σ


 

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Σε 184 δήμους της χώρας αρχίζει το σχολικό έτος 2018 – 2019 η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική εκπαίδευση

Πίνακες των Νηπιαγωγείων ανά Περιφέρεια και ανά Δήμο 

Δημοσίευση: 23/04/2018
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ESOS
Αρχίζει από το σχολικό έτος 2018-2019 σε 184 δήμους της χώρας η υποχρεωτική φοίτηση των νηπίων που θα συμπληρώσουν την 31η Δεκεμβρίου του 2018 την ηλικία των 4 ετών.
Η δίχρονη προσχολική εκπαίδευση θα γίνει, σε βάθος τριετίας, υποχρεωτική σε όλους τους δήμους και θα ενταχθεί στο πλαίσιο της υποχρεωτικής ενιαίας 14χρονης εκπαίδευσης, που όπως σημειώνει το υπουργείο Παιδείας, αποτελεί διαχρονικό αίτημα των εκπαιδευτικών, των παιδαγωγών και των γονέων.
Δείτε ΕΔΩ  τον  πίνακα  των Νηπιαγωγείων ανά Περιφέρεια και  ΕΔΩ  τον πίνακα των Νηπιαγωγείων ανά Δήμο
Η σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση υπεγράφη από τον υπουργό Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου, μετά από ομόφωνη θετική εισήγηση των Τριμερών Επιτροπών και των Περιφερειακών Διευθυντών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας  Εκπαίδευσης σε εφαρμογή  του άρθρου 33 του νόμου 4521/2018.
Σύμφωνα με τον νόμο, η φοίτηση των νηπίων, που συμπληρώνουν την 31η Δεκεμβρίου του έτους εγγραφής την ηλικία των 4 ετών, γίνεται υποχρεωτική σταδιακά από το ερχόμενο σχολικό έτος και σε κάθε περίπτωση εντός τριετίας, κατά δήμους, οι οποίοι ορίζονται με  κοινή απόφαση των υπουργών Παιδείας  και Οικονομικών και ύστερα από εισήγηση των οικείων Περιφερειακών Διευθυντών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
 Η σχετική εισήγηση διατυπώνεται μετά από γνώμη της τριμερούς Επιτροπής.
Η Τριμερής  Επιτροπή αποτελείται από τους οικείους Διευθυντές Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ως Προέδρους, τους οικείους Δημάρχους και τους Προέδρους των οικείων Συλλόγων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ως μέλη.
Το υπουργείο Παιδείας με ανακοίνωσή του  χαιρετίζει “τη συνεργασία των Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης με τους δημάρχους, τους  διευθυντές Εκπαίδευσης και τους εκπροσώπους των Συλλόγων των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για την εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης  στη χώρα μας”.

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

Η πρόεδρος και τα μέλη του παιδαγωγικού Ιωαννίνων για την μετεξέλιξη του τμ. προσχολικής αγωγής ΤΕΙ Ηπείρου

Δημοσιεύτηκε: Τρίτη, 10 Απρίλιος, 2018 στο alfavita



ΘΕΣΕΙΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ & ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΏΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ  ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ Τ.Ε.Ι. ΗΠΕΙΡΟΥ

Η Πρόεδρος και τα υπογράφοντα μέλη ΔΕΠ & ΕΔΙΠ του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνωνκρίνουμε σκόπιμο να παρέμβουμε και να διατυπώσουμε την κοινή μας θέση σε σχέση με ανακοινώσεις εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και επαγγελματικών οργανώσεων που είδαν το φως της δημοσιότητας αναφορικά με τη μετεξέλιξη του Τμήματος Προσχολικής Αγωγής του Τ.Ε.Ι. Ηπείρου και της ένταξής του ως αυτόνομου Τμήματος στη Σχολή Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Επίσης, θεωρούμε σκόπιμο να τοποθετηθούμε και στην απάντηση που έδωσε το Υπουργείο Παιδείας στο πόρισμα της αρμόδιας Επιτροπής με αντικείμενο τις μορφές συνεργασίας ανάμεσα στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Τ.Ε.Ι. Ηπείρου, όπου προτείνεται να διερευνηθεί η αναβάθμιση της εκπαίδευσης όσων έχουν την φροντίδα και αγωγή των παιδιών στην πρώιμη ηλικία των 0-4 ετών μέσα από τη δυνατότητα ίδρυσης και λειτουργίας ενός αντίστοιχου Τμήματος στην Σχολή Επιστημών Αγωγής.
Θεωρούμε απαραίτητο να επισημάνουμε ότι καταρχήν υποστηρίζουμε την πρόθεση του Υπουργείου να αναβαθμίσει τα Τμήματα Προσχολικής Αγωγής των Τ.Ε.Ι. και την εκπαίδευση των Βρεφονηπιοκόμων και ότι χαιρετίζουμε τη μετεξέλιξη του Τμήματος Προσχολικής Αγωγής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας και την ένταξή του ως αυτόνομου τμήματος στη Σχολή Διοικητικών, Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του νεοσύστατου Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής. Ωστόσο, το πρώην Τμήμα Προσχολικής Αγωγής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας δεν εντάχθηκε σε Σχολή που έχει ως αποστολή της την εκπαίδευση εκπαιδευτικών. Η γενική αποστολή της Σχολής Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και των δύο Παιδαγωγικών Τμημάτων που την αποτελούν, όπως και όλων των Παιδαγωγικών Τμημάτων Δημοτικής Εκπαίδευσης και Νηπιαγωγών της χώρας, είναι να χορηγούν πτυχία τα οποία παρέχουν τη δυνατότητα στους/τις κατόχους τους να εργαστούν σε νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία και ως εκ τούτου, η αποστολή τους είναι η κάλυψη των αναγκών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, η οποία εποπτεύεται από το Υπουργείο Παιδείας.
Το Τμήμα Προσχολικής Αγωγής του Τ.Ε.Ι. Ηπείρου, όπως και το νεοσύστατο «Τμήμα Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία» του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής έχει κύρια αποστολή την εκπαίδευση επαγγελματιών, οι οποίοι/ες έχουν τη δυνατότητα να εργαστούν σε προσχολικές δομές που δεν ανήκουν όμως στο Υπουργείο Παιδείας, αλλά στην Τοπική Αυτοδιοίκηση παρέχοντας αγωγή και φροντίδα σε παιδιά πρώιμης παιδικής ηλικίας. Κατά συνέπεια, το Τμήμα Προσχολικής Αγωγής του Τ.Ε.Ι. Ηπείρου δεν μπορεί να ενταχθεί σε μια σχολή εκπαίδευσης εκπαιδευτικών όπως είναι η Σχολή Επιστημών της Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Σε αντίθετη περίπτωση, η εφαρμοζόμενη εκπαιδευτική πολιτική του Υπουργείου Παιδείας όπως αποτυπώνεται με τη μετεξέλιξη και την αλλαγή ονομασίας του Τμήματος Προσχολικής Αγωγής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας σε «Τμήμα Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία» καθώς και με την ένταξή του στη «Σχολή Διοικητικών, Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών» του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, θα δημιουργήσει δομικές αντιφάσεις και διαφοροποιήσεις από τη μία γεωγραφική περιφέρεια στην άλλη και από το ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο στο άλλο. Δεν μπορεί στην περιφέρεια της Αττικής, το Τμήμα Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία να εντάσσεται στη Σχολή Διοικητικών, Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών και στην περιφέρεια Ηπείρου να εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών της Αγωγής.
Επιπροσθέτως, το Υπουργείο Παιδείας με την πρόσφατη θεσμοθέτηση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης και την υποχρεωτική φοίτηση των προνηπίων στα νηπιαγωγεία φαίνεται να «κλείνει» το ζήτημα μιας ενιαίας εκπαίδευσης των παιδιών στις μικρές ηλικίες που δημιούργησε αντιπαραθέσεις  και έντονο δημόσιο διάλογο μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων και οργανώσεων. Ως εκ τούτου, μία ενδεχόμενη ένταξη του Τμήματος Προσχολικής Αγωγής του Τ.Ε.Ι. Ηπείρου στη Σχολή Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων θα δημιουργούσε σύγχυση και προβληματισμό στην παρούσα φάση.
Το Τμήμα ήδη έχει τοποθετηθεί με την απόφασή του αρ. 599/25-10-2017, την οποία απέστειλε στη Σύνοδο Προέδρων και Κοσμητόρων των Παιδαγωγικών Τμημάτων και Σχολών ως εξής: Το θέμα της Ημερήσιας Διάταξης «Συζήτηση για τη συνένωση των Τμημάτων Προσχολικής Αγωγής των Τ.Ε.Ι. με τα Τμήματα Προσχολικής Εκπαίδευσης των Πανεπιστημίων» έχει πολλές διαστάσεις, έγινε διεξοδική συζήτηση, αλλά εκτιμούμε ό τι χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση και υπό τις παρούσες συνθήκες η συνένωση δεν είναι εφικτή για τα Τμήματα.
Επικυρώνοντας την προηγούμενη απόφαση του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών και για όλους τους προαναφερθέντες λόγους, θεωρούμε ότι δεν υπάρχουν οι αναγκαίες προϋποθέσεις και ότι δεν συνάδει με την πρόσφατη εκπαιδευτική πολιτική του Υπουργείου Παιδείας η ένταξη του Τμήματος Προσχολικής Αγωγής του Τ.Ε.Ι. Ηπείρου ως αυτόνομου τμήματος στη Σχολή Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Τα μέλη του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών Ιωαννίνων

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

25η Μαρτίου 1821

Η μαύρη σελίδα της επανάστασης, η 25η Μαρτίου 1821 μια μέρα που δεν συνέβη στην πραγματικότητα τίποτε, ο μύθος του "κρυφού σχολειού" και ο ρόλος της επίσημης εκκλησίας στον ξεσηκωμό των Ελλήνων
Σχεδόν 200 χρόνια μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, και ενώ οι ερευνητές της ιστορίας έχουν καταφέρει να φωτίσουν με τεκμήρια πολλά από τα μέχρι πρότινος "σκοτεινά" γεγονότα εκείνης της περιόδου, δυστυχώς, πολλοί αρέσκονται ακόμη και σήμερα στην αναπαραγωγή μύθων, στερεοτύπων και συναισθηματικά φορτισμένων ιστοριών που δημιουργήθηκαν (και μάλλον ορθά θα έλεγε κανείς) για να διαμορφώσουν και να στηρίξουν την εθνική συνείδηση σε ένα νεοσύστατο κράτος.
Η ανάγκη αυτή σήμερα δεν υπάρχει, για αυτό, και πρέπει να στραφούμε στην αναζήτηση της αλήθειας. Βέβαια, η αναπαραγωγή μύθων είναι μάλλον βέβαιο ότι θα συνεχιστεί είτε από αμάθεια, είτε από αφέλεια, είτε σκόπιμα προς εξυπηρέτηση ιδιοτελών πολιτικών και ιδεολογικών σκοπιμοτήτων.
Το NEWS247, με αφορμή της επέτειο της 25ης Μαρτίου, επικοινώνησε με την Καθηγήτρια Ιστορίας κα. Μαρία Ευθυμίου προσπαθώντας να μάθει μερικές από τις ιστορικές αλήθειες της Επανάστασης που εδώ και χρόνια διδάσκει τους φοιτητές της στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά στα σχολικά βιβλία της Μέσης Εκπαίδευσης περνάνε στα ψιλά. Σημαντική είναι η ανάλυση για την πιο "μαύρη σελίδα" της Επανάστασης και το πώς καθόρισε την έκβαση του αγώνα. Αλλά ας ξεκινήσουμε από τα απλά.

ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ



Το Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο Τομέας Υγείας του Παιδιού του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και η Μονάδα Εφηβικής Υγείας της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών (Μ.Ε.Υ.) διοργανώνουν την διαδραστική συνάντηση – συζήτηση θέμα:
Όταν το Σώμα μας μιλάει:
Το Άγχος και η Διαχείρισή του
με ομιλήτρια την
κα. Άρτεμις Γιώτσα
Αναπλ. Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας
ΠΤΝ, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
την Τρίτη 27 Μαρτίου 2018 και ώρα 6.00 μ.μ.
στο 
Ξενοδοχείο Du Lac, στα Ιωάννινα.
Η είσοδος είναι δωρεάν και θα δοθούν πιστοποιητικά συμμετοχής.
   
   
Η συνάντηση είναι η τρίτη από τις 8 μηνιαίες δίωρες διαδραστικές συναντήσεις με τίτλο
«Από το Α ως το Ω» Μια Ακαδημία για Γονείς.
[δείτε το σχετικό Δελτίο Τύπου]
    
Πληροφορίες: 2651005794, 5894, www.youth-health.grwww.youth-life.grwww.youth-med.gr
Πρόσθετες πληροφορίες


Οργάνωση: Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων - Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κόστος συμμετοχής: Η είσοδος είναι ελεύθερη

Σχέδιο νόμου για την αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της εκπαίδευσης: Κατώτερο των περιστάσεων και των αναγκών


22 Μαρτίου 2018
 Πέντε μήνες μετά την αρχική κατάθεση ενός συνοπτικού και εντελώς ασαφούς σχεδίου για τη δημιουργία νέου δικτύου δομών υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου, το Υπουργείο Παιδείας κατέθεσε σχέδιο νόμου για την αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της  πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις (επιλογή και αξιολόγηση στελεχών εκπαίδευσης, αυτοαξιολόγηση).
                Το νέο σχέδιο, όπως και το προηγούμενο, δεν τηρεί ούτε τα προσχήματα, δεν στηρίζεται σε καμία πρόταση που να υπογράφεται από καμία επιστημονική ομάδα, δεν τεκμηριώνεται με παράθεση βιβλιογραφίας, δεν αναφέρεται σε καλές πρακτικές που τυχόν έχουν προκύψει από την εφαρμογή της σε κάποιο περιβάλλον. Είναι προφανές πως κάποιοι "ξερόλες" παρατρεχάμενοι, αποφάσισαν να ολοκληρώσουν το έργο, ερήμην της Πανεπιστημιακής αλλά και της εκπαιδευτικής κοινότητας, λες και η εκπαίδευση αφορά μόνο τους ίδιους και τις ιδεοληψίες τους.
                Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, ως συνδικαλιστικός χώρος δεν έχει την άποψη πως στον χώρο της εκπαίδευσης δεν χρειάζονται αλλαγές, πως όλα λειτουργούν καλά. Δεν προσεγγίζει με πλήρη άρνηση καθετί καινούργιο που επιχειρείται να εισαχθεί στην εκπαίδευση. Δεν οχυρώνεται πίσω από λογικές πλήρους απόσυρσης κάθε σχεδιαζόμενης αλλαγής. Ακολουθεί τον δύσκολο δρόμο του διαλόγου, της ανταλλαγής επιχειρημάτων, της σύνθεσης για τον απλό λόγο ότι  έχει επιχειρήματα, έχει θέσεις και προτάσεις για όλα τα θέματα ενώ για ότι νέο παρουσιάζεται, έχει την συνδικαλιστική ωριμότητα και την ευθύνη να το επεξεργάζεται χωρίς αγκυλώσεις. Προσπαθούμε να αναδείξουμε το σωστό κατά τη γνώμη μας και να καταγγείλουμε αυτό που θεωρούμε λάθος.
                Σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, όσο και αν προσπαθήσαμε να βρούμε θετικά (διαχωρισμός της διοίκησης από την επιστημονική καθοδήγηση, ομάδες εκπαιδευτικών και σχολείων, επιλογή και όχι διορισμός των Περιφερειακών διευθυντών εκπαίδευσης από συμβούλια όμως απόλυτα ελεγχόμενα από την Κυβέρνηση, κατάργηση του ΠΔ 152 του Αρβανιτόπουλου αλλά διατήρηση της φιλοσοφίας του με διαφορετικές λεκτικές διατυπώσεις), ήταν τόσο λιγοστά και τόσο υπονομευμένα από τις υπόλοιπες διατυπώσεις, που θεωρούμε πως δεν στοιχειοθετούν ούτε κατ ελάχιστο μια αντίληψη προοδευτικού νομοθετήματος. Μάλλον στην αντίθετη κατεύθυνση κινείται η λογική του.
                Κυρίαρχο και βασικότερο χαρακτηριστικό του σχεδίου είναι ότι διακατέχεται από τη μνημονιακή λογική των περικοπών. Ξεκάθαρος στόχος του είναι η συγχώνευση δομών και υπηρεσιών (Τα ΠΕΚΕΣ απορροφούν τα τμήματα επιστημονικής καθοδήγησης, τους σχολικούς συμβούλους, τα ΠΕΚ. Τα ΚΕΣΥ ουσιαστικά καταργούν και συγχωνεύουν τα ΚΕΔΔΥ, τα ΚΕΣΥΠ, τους Σταθμούς Συμβουλευτικής Νέων. Τα ΚΕΑ συνενώνουν τα Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, την αγωγή υγείας, τις σχολικές δραστηριότητες, τα πολιτιστικά, την περιβαλλοντική αγωγή) για την μείωση θέσεων και όχι για την καλύτερη λειτουργία της εκπαίδευσης. Οι πρώην αγέρωχοι "μνημονιοσκίστες" πλήρως υποταγμένοι και συμβιβασμένοι σε ότι προηγούμενα κατάγγελλαν, υλοποιούν με τον πιο σκληρό και ανάλγητο τρόπο ότι τους ζητείται. Το φοβερό είναι ότι παριστάνουν τους προοδευτικούς μεταρρυθμιστές ενώ όλοι οι υπόλοιποι αντιλαμβάνονται ότι μπροστά στον ύψιστο στόχο τους να διατηρηθούν στις καρέκλες της εξουσίας, είναι αποφασισμένοι να κάνουν τα πάντα.
            Μιλούν για αποκέντρωση και στην ουσία κάνουν το αντίθετο. Με τη δημιουργία και λειτουργία των ΠΕ.ΚΕ.Σ. δίπλα στην Περιφέρεια της Εκπαίδευσης  εγκαινιάζουν μία νέα εποχή πλήρους απαλλαγής του Υπουργείου Παιδείας από την ευθύνη πραγματικής και ουσιαστικής υποστήριξης του Εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών. Το πλήθος των αρμοδιοτήτων του νέου θεσμού στο οποίο συγκεντρώνονται ευθύνες παιδαγωγικές, διοικητικές, γνωμοδοτικές, Εκπαιδευτικού σχεδιασμού και αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου, επιμορφωτικές, συμβουλευτικής γονέων, συντονισμού άλλων εκπαιδευτικών φορέων, προσδίδουν στον θεσμό αυτό χαρακτηριστικά οφθαλμοφανώς δυσλειτουργικά. Η προφανής αδυναμία στοιχειώδους ανταπόκρισης στις πολλαπλές ανάγκες που ανακύπτουν στο πεδίο της εφαρμογής του, αναπόφευκτα θα οδηγήσει το όλο εγχείρημα να παραμείνει «κενό γράμμα» και να καταγραφεί στην ιστορία της εκπαίδευσης, ως ακόμα ένας νόμος που έμεινε «στα χαρτιά».
                Η κατάργηση του θεσμού των Σχολικών Συμβούλων που λειτουργούσαν ανά διεύθυνση εκπαίδευσης, υποβαθμίζει τον αποκεντρωτικό και υποστηρικτικό ρόλο που θα μπορούσε να έχει προς τις σχολικές μονάδες οποιαδήποτε δομή. Η παιδαγωγική καθοδήγηση εξ αποστάσεως, δεν μπορεί να λύσει ζητήματα και ουσιαστικά δεν υπάρχει. Είναι αλήθεια ότι ο θεσμός του σχολικού συμβούλου χρειαζόταν αναβάθμιση της ποιότητας λειτουργίας του. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι ένας θεσμός που γεννήθηκε  ύστερα από διαρκείς και έντονους αγώνες του κλάδου από τη μεταπολίτευση και μετά, ενάντια στον διοικητικό αυταρχισμό της περιόδου του επιθεωρητισμού και εμπνεύστηκε και υποστηρίχθηκε από κορυφαίους Έλληνες παιδαγωγούς (Χρήστος Φράγκος, Θεόφραστος Γέρου, Σήφης Μουζάκης κ.ά), έπρεπε να καταργηθεί.
                "Ανακαλύπτουν" την αυτονομία της σχολικής μονάδας, με καθυστέρηση πολλών χρόνων και λανθασμένα διαστρεβλώνοντάς και κακοποιώντας τον όρο. Μιλούν για αυτονομία και στην ουσία κάνουν το αντίθετο. Αναθέτουν ένα σημαντικό κομμάτι των δομών σε μια περιφερειακή διοίκηση που ο ρόλος της έως τώρα, δεν μας αφήνει περιθώρια να ελπίζουμε ότι και η νέα δομή θα έχει άλλο προσανατολισμό πέρα από την προώθηση του σχεδιασμού της κυβερνητικής εκπαιδευτικής πολιτικής, σε μια περιφερειακή διεύθυνση εκπαίδευσης που ουσιαστικά δεν απαντά στις πραγματικές ανάγκες και σε αρκετές περιπτώσεις λειτουργεί και ως τροχοπέδη.
                Διακατέχονται από απόλυτη σύγχυση σε ότι αφορά την επιλογή στελεχών. Στα τρία χρόνια που κυβερνούν, παρουσιάζουν το τρίτο σχέδιο επιλογής! Το καθένα που καταθέτουν το παρουσιάζουν ως το καλύτερο και μετά από λίγο οι ίδιοι το αποσύρουν, φέρνοντας ένα νέο ακόμα καλύτερο κατά τους ίδιους, το οποίο στη συνέχεια έχει την ίδια τύχη με το προηγούμενο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στην επιλογή υποδιευθυντών έχουν αντιγράψει ακριβώς, ότι προβλεπόταν στον Ν.3848/10, (άρθρο 23), τον νόμο Διαμαντοπούλου που καταδικάζουν αλλά συνεχώς γύρω από αυτόν περιστρέφονται και μάλιστα αποκλείουν από τη διαδικασία επιλογής τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς. Το βέβαιο είναι ότι προσπαθούν να ελέγξουν την διοίκηση της εκπαίδευσης αλλά μέχρι στιγμής δεν τους βγαίνει το σχέδιο και εκεί οφείλονται οι διαρκείς αλλαγές.            
                Εμφανίζουν αδιαφορία για τις αποφάσεις της δικαιοσύνης και συνεχίζουν να προτείνουν πράγματα που ήδη έχουν κριθεί αντισυνταγματικά (για παράδειγμα η ανώνυμη αξιολόγηση διευθυντών κατά το πρότυπο της μυστικής ψηφοφορίας του προηγούμενου νομοθετικού πλαισίου) ή που και ο πλέον αδαής στα νομικά καταλαβαίνει ότι θα κριθούν αντισυνταγματικά με την πρώτη ενδεχόμενη προσφυγή (για παράδειγμα οι θητείες των στελεχών). Με αυτή τους την τακτική θέλουν να πουλήσουν "αριστεροσύνη" και "διαφορετικότητα" στους εκπαιδευτικούς ενώ γνωρίζουν ότι τίποτα από αυτά δεν μπορεί να εφαρμοστεί και στη συνέχεια να παρουσιάσουν ότι τάχα δεν τους αφήνουν να υλοποιήσουν το έργο τους.
                Αλήθεια, μπορούν να δώσουν κάποια στοιχειωδώς λογική εξήγηση, αν πιστεύουν ότι έτσι πρέπει να γίνεται γιατί είναι σωστό, για ποιο λόγο δεν όρισαν θητείες και για όλα τα στελέχη του δημόσιου τομέα; Για ποιο λόγο τις προτείνουν μόνο στην εκπαίδευση; Μήπως γιατί στην εκπαίδευση δεν μπορούν μέχρι στιγμής να βρουν τρόπο να δημιουργήσουν τον κομματικό τους στρατό; Μήπως για αυτό το λόγο μηχανεύονται και άλλους τρόπους (πχ άρθρο 27, παρ 4) όπου μαζί με την αίτηση υποψηφιότητας δηλώνεται και η σειρά προτίμησης των υποψηφίων για την τοποθέτησή τους στις θέσεις για τις οποίες θέτουν υποψηφιότητα εφόσον είναι περισσότερες από μία; Αν έχουν κάποια εξήγηση θα την περιμένουμε με ενδιαφέρον. Επειδή όμως δεν έχουν απάντηση, παραμένουν εκτεθειμένοι ακόμα και στη συνείδηση του τελευταίου ψηφοφόρου τους που πίστεψε τα προεκλογικά παραμύθια τους.
                Οι ίδιοι που χρόνια τώρα έγραφαν πύρινους λόγους κατά της αξιολόγησης και της αυτοαξιολόγησης, επαναφέρουν τη διαδικασία, προβλέποντας μάλιστα σκληρούς αξιολογικούς χαρακτηρισμούς (μερικώς επαρκή στελέχη, μέτρια, ανεπαρκή) ενώ για πρώτη φορά εισάγουν τον χαρακτηρισμό "στελέχη ακατάλληλα για τη θέση". Το γεγονός ότι δεν προτείνουν τίποτα που να αφορά στην επιμόρφωση των στελεχών, δημιουργεί εύλογα φόβους και απορίες για την αντιμετώπιση που θα έχουν τα στελέχη που θα χαρακτηριστούν με αυτό τον τρόπο.
                Η εμπλοκή του σχολικού Συμβουλίου (γονείς και τοπική αυτοδιοίκηση) στις διαδικασίες αυτοαξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου είναι ένα σημείο που προκαλεί προβληματισμό για τον τρόπο που θα λειτουργήσει με δεδομένες μάλιστα τις επιδιώξεις κάποιων αυτοδιοικητικών κύκλων (ΚΕΔΕ), σε σχέση με την εκπαίδευση. Η συμμετοχή δε των γονέων μέσα από τα συλλογικά τους όργανα, είναι προϋπόθεση ολοκληρωμένης λειτουργίας στην εκπαίδευση, αποκτά όμως διαφορετική διάσταση όταν λαμβάνουν μέρος στην αυτοαξιολόγηση και στις προτάσεις παιδαγωγικού σχεδιασμού και δράσεων των εκπαιδευτικών και της σχολικής μονάδας.           
                Μας ανησυχεί τέλος ιδιαίτερα η συνένωση δομών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΕΚΕΣ, ΚΕΣΥ, ΚΕΑ), ενώ μέχρι σήμερα πλην των περιφερειακών διευθυντών εκπαίδευσης η μόνη κοινή δομή ήταν τα ΚΕΔΔΥ. Η αυτονομία των δύο βαθμίδων εκπαίδευσης σε επίπεδο διδακτικού προσωπικού πρέπει να παραμείνει ξεκάθαρη, ιδιαίτερα σε εποχές κινητικότητας και ανακατατάξεων.
                 Συμπερασματικά, αποτελεί προκλητικό εμπαιγμό για κάθε καλοπροαίρετο εκπαιδευτικό η ιδέα ότι η περίοδος που διανύουμε για τον χώρο της Εκπαίδευσης συνδέεται με βαθιές δημοκρατικές προοδευτικές τομές για τον χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία του Σχολείου, αφού στην πραγματικότητα οι περισσότερες ρυθμίσεις συνιστούν συντηρητική αντιμεταρρύθμιση και οπισθοδρόμηση. Οι αλλαγές ονομάτων δομών, οι περικοπές προσωπικού, οι συνενώσεις, τα συνεχόμενα νομοθετήματα για τις επιλογές στελεχών δεν αποτελούν κάτι το πρωτοποριακό και καινοτόμο. Δεν απαντούν στα αιτήματα του κλάδου και τις ανάγκες των καιρών και το μόνο που εξυπηρετούν είναι την αναβίωση ενός κλειστού μηχανισμού μικροσυμφερόντων συνδικαλιστικών αξιωματούχων, αλλά και μιας ομάδας παραγόντων του Υπουργείου Παιδείας που σε διατεταγμένη αποστολή σχεδιάζουν τη δημοκρατική απορύθμιση της Εκπαίδευσης.   

Δημοκρατική Συνεργασία
Εκπαιδευτικών Π.Ε.